Igai

Z Encyklopedia Dinozaury.com
Skocz do: nawigacja, szukaj

Autor: Michał Siedlecki


Igai (igai)
Długość 10 - 15 m
Dieta roślinożerny
Miejsce Egipt - Oaza Kharga

(formacja Quseir)

Czas
252 201 145
66

ok. 74-72 Ma
późna kreda (późny kampan

Systematyka Dinosauria

Sauropodomorpha

Sauropoda

Macronaria

Somphospondyli

Titanosauria

Lithostrotia

Mansourasaurus NT.jpg
Rekonstrukacja mansurazaura znalezionego w tej samej formacji geologicznej co Igai. Igai mogła wyglądać podobnie. Autor: Nobu Tamura [[1]]
Mapa znalezisk
Wczytywanie mapy…

Wstęp

Igai to rodzaj tytanozaura, żyjącego na terenie obecnego Egiptu w drugiej połowie późnej kredy.

Etymologia

Nazwa rodzajowa odnosi się do boga władcy oazy, w którego wierzyli dawni mieszkańcy oazy Kharga w epoce Starego Królestwa. Epitet gatunkowy oznacza zapomniany (od staroegipskiego wyrazu semekh), co odnosi się do skomplikowanej historii szczątków tego zauropoda oraz do stosunkowo późnego pojawienia się zapisu lądowych tetrapodów z końca kredy Afryki.

Historia odkrycia

Okaz (Vb-621–640) został znaleziony w 1977 roku przez badaczy z Uniwersytetu Technicznego w Berlinie (TUB) Wernera Barthela i Ronalda Böttchera w ramach projektu TUB Sonderforschungsbereiches (SFB, = wspólpracujące centrum badawcze) 69, “Geoscientific Problems in Arid and Semiarid Regions.”. Okaz został przywieziony do uczelni w 27 kurtkach gipsowych, gdzie był magazynowany przez prawie 20 lat. Barthel później wspominał, że okaz uległ uszkodzeniu podczas zbierania materiału, preparacji szkieletu oraz magazynowania. Później, materiał ten został wspomniany dwukrotnie w latach dziewięćdziesiątych (Brinkmann i Buffetaut, 1990; Wiechmann, 1999a), a prawdopodobnie w 1999 roku został przniesiony do ówczesnego Instytutu Paleontologii (obecnie sekcji paleontologicznej Instytutu Nauk Geologicznych) Wolnego Uniwersytetu W Berlinie (FUB) (zgubiono wtedy również lewą kość piszczelową należącą do tego dinozaura), gdzie został poddany analizie w pracy doktorskiej przez Wiechmanna (Wiechamann, 1999b). Dalej nie był przedmiotem formalnej publikacji. Ponadto, do FUB trafiła również kość udowa niezidentyfikowanego titanozaurifoma (TUB Vb-646), pochodząca z mastrychckich pokładów w pobliżu Oazy Dakhla (obecnie również zaginiona). We wrześniu 2008 roku, okaz, który w przyszłości będzie znany pod nazwą Igai semkhu został przeniesiony do zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie wraz z licznymi innymi skamieniałościami z Egiptu i Sudanu, gdyż Instytut Nauk Geologicznych FUB porzucił program badania fosylii kręgowców. W 2017 roku rozpoczął się projekt opisania okazu, a praca nad publikacją zaczęłą się 2 lata później. W końcu, w 2023 roku wyszła publikacja opisująca wsponiany okaz.

Materiał kopalny

Holotyp (Vb-621–640) to częściowy szkielet pozaczaszkowy obejmujący 5 fragmentarycznych kręgów grzbietowych, częściowe lewą kość kruczą, lewą kość łokciową, 3 lewe kości śródręcza (I, IV i V), przednią część kości łonowej, dwie kości piszczelowe ( fragmentaryczną prawą i zgubioną lewą (Vb-634)), kompletną lewą kość strzałkową i trzy kości śródstopia ( lewą I i II i prawą II). Autorzy opisu wspominają o dodatkowych fragmentach szkieletu, ale jako, że wcześniejsze prace dotyczące tego okazu ich nie wspominały, uznali, że prawdopodobnie nie należą one do tego dinozaura).

Wymiary, budowa i filogeneza

Igai był średniej wielkości tytanozaurem o długości od 10 do 15 m (szczątki pochodziły od zwierzęcia w wieku dojrzałym). Budową zapewne nie odbiegał od swoich bliskich krewniaków, takich jak mansurazaur. Różnił się od nich szczegółami budowy kości śródręcza V, końcówka kości piszczelowej oraz rowki na kościach śródstopia. Analizy filogenetyczne umieściły Igai jako członka podrodziny Saltasaurinae, lub spokrewnionego z azjatycko-europejskimi tytanozaurami tj. nemegtozaurem, czy lohuekotytanem. Autorzy opisu skłaniają się ku drugiej hipotezie.

Spis gatunków

Igai Gorsack, Lamanna, Schwarz, Díez Díaz, Salem, Sallam & Wiechmann, 2023
I. semkhu Gorsack, Lamanna, Schwarz, Díez Díaz, Salem, Sallam & Wiechmann, 2023

Bibliografia

Brinkmann, W., & Buffetaut, E. (1990). Ein Dinosaurier-Teilskelett (Sauropoda) aus der Ober-Kreide von Ägypten. Nachrichten-Deutsche Geologische Gesellschaft 43:119–120.

Gorscak, E.; Lamanna, M. C.; Schwarz, D.; Díez Díaz, V.; Salem, B. S.; Sallam, H. M.; Wiechmann, M. F. (2023). "A new titanosaurian (Dinosauria: Sauropoda) from the Upper Cretaceous (Campanian) Quseir Formation of the Kharga Oasis, Egypt". Journal of Vertebrate Paleontology. e2199810. [[2]]

Wiechmann, M. F. (1999a). Ein Titanosaurier-Teilskelett aus dem Campan von Ägypten/Western Desert. Jahrestagung der Paläontologischen Gesellschaft, Zürich 69:81–82.

Wiechmann, M. F. (1999b). Ein Titanosaurier-Teilskelett aus dem Campan von Ägypten – Western Desert. Unpublished Diploma thesis, Institut für Paläontologie, Freien Universität Berlin, 93 pp.