Confuciusornis - Historia wersji

Paweł: Duan i in., 2025

2025-11-17T23:04:40Z

Duan i in., 2025

Paweł: /* C. jianchangensis */

2025-09-09T16:13:01Z

‎C. jianchangensis

Paweł: /* Styl życia */

2025-08-16T17:57:46Z

‎Styl życia

Paweł: /* Rozmnażanie */

2025-08-16T17:56:37Z

‎Rozmnażanie

Paweł: /* Bibliografia */

2025-08-16T17:51:37Z

‎Bibliografia

Paweł: /* Styl życia */

2025-08-16T17:50:44Z

‎Styl życia

Paweł o 14:21, 16 sie 2025

2025-08-16T14:21:45Z

Paweł: Na chwilę obecną hasło jest ukończone

2025-08-15T09:40:12Z

Na chwilę obecną hasło jest ukończone

Paweł: /* Bibliografia */

2025-08-14T14:35:22Z

‎Bibliografia

Paweł o 07:37, 14 sie 2025

2025-08-14T07:37:38Z

@@ Linia 52: / Linia 52: @@
 [[Plik:Confuciusornis STM 13-55 pes.png|thumb|left|Zdjęcia oraz schemat przedstawiający stopę ''Confuciusornis'' wraz z tkankami miękkimi. Źródło: Pittman i in., 2022 [https://doi.org/10.1038/s41467-022-35039-1]]]
 Ze względu na słabe zachowanie kręgów szyjnych ''Confuciusornis'', nie można jednoznacznie stwierdzić czy miały one otwory pneumatyczne. Odcinek grzbietowy mógł liczyć co najmniej 12 amfiplatycznych (płaskie z przodu i z tyłu) kręgów. Ich wyrostki kolczyste były wysokie. ''[[Synsacrum]]'' składało się z 7 całkowicie zrośniętych ze sobą kręgów. [[Pygostyl]] stanowił 60% długości [[tibiotarsus|kości piszczelowo-stępowej]]. Łopatka i kość krucza były ze sobą zrośnięte, tworząc jednolitą kość łopatkowo-kruczą. Widełki miały masywną budowę oraz kształt zbliżony do litery U, podobne jak [[Archaeopteryx|archeopteryks]]. Mostek konfuciuzornisa był płaski. Masywne kończyny przednie miały prymitywną budowę: kość ramienna dłuższa od promieniowej oraz łokciowej. Skrzydła omawianego ptaka były wyposażone w masywne pazury. Miednica miała prymitywną budowę. Prosty i smukły ''[[tibiotarsus]]'' był dłuższy od kości udowej. Kości śródstopia II-IV miały podobną szerokość. Paliczki i pazury ''Confuciusornis'' przypominały te u dzisiejszych ptaków siadających, jednak pozycja palca tylnego odbiegała od tej spotykanej u współczesnych przedstawicieli tej grupy ([[Chiappe]] i in., 1999; Zhou i Hou, 2002).
 ==Gatunki==
@@ Linia 147: / Linia 149: @@
 Badanie histologiczne widełek ''Confuciusornis'' przeprowadzone przez Wu i in. (2021a) wykazało brak wtórnych osteonów, co sugeruje, że ten ptak nie był przystosowany do długotrwałego szybowania. Dodatkowo mostek był słabo skostniały oraz pozbawiony wyraźnego grzebienia mostkowego. Taka budowa utrudniała przyczep dużych mięśni piersiowych, które były potrzebne do silnego lotu. Zatem moc i zdolności lotne były więc ograniczone. Według Ma i współpracowników (2024) skrzydła ''Confuciusornis'' były podobne do skrzydeł współczesnych kuraków, a częstotliwość i sposób uderzeń skrzydeł prawdopodobnie były do nich zbliżone.
-[[Chiappe]] i współpracownicy (2023) opisali wyjątkowo dobrze zachowany okaz ''Confuciusornis'' (NHMW 1997z0112/0001), na podstawie którego przeprowadzili badania aerodynamiczne. Badacze oszacowali masę ciała osobnika na 615 g, która jest porównywalna do współczesnych wron siwych (''Corvus cornix''). Rozpiętość skrzydeł wynosiła 83,9-88,4 cm, a powierzchnia nośna - 840-1120 cm². Według naukowców ''Confuciusornis'' mógł wykonywać dłuższe loty, łącząc aktywne machanie skrzydłami z efektywnym, powolnym szybowaniem. Jego umiejętności były słabsze niż u dzisiejszych ptaków szybujących, lecz lepsze niż u kuraków. Wyniki tego zespołu naukowców podważają wcześniejsze hipotezy o ''Confuciusornis'' jako ptaku latającym na krótkie dystanse.
+[[Chiappe]] i współpracownicy (2023) opisali wyjątkowo dobrze zachowany okaz ''Confuciusornis'' (NHMW 1997z0112/0001), na podstawie którego przeprowadzili badania aerodynamiczne. Badacze oszacowali masę ciała osobnika na 615 g, która jest porównywalna do współczesnych wron siwych (''Corvus cornix''). Rozpiętość skrzydeł wynosiła 83,9-88,4 cm, a powierzchnia nośna - 840-1120 cm². Według naukowców ''Confuciusornis'' mógł wykonywać dłuższe loty, łącząc aktywne machanie skrzydłami z efektywnym, powolnym szybowaniem. Jego umiejętności były słabsze niż u dzisiejszych ptaków szybujących, lecz lepsze niż u kuraków. Wyniki tego zespołu naukowców podważają wcześniejsze hipotezy o ''Confuciusornis'' jako ptaku latającym na krótkie dystanse. Jednak zespół naukowców pod przewodnictwem Duana i współpracowników (2025) skłania się ku poprzednim wnioskom. Według naukowców ten ''Confuciusornis'' zdolny do ograniczonego, aktywnego machania skrzydłami, ale stabilność stawów była niewystarczająca do długotrwałego lotu z dużym obciążeniem..
 ===Styl życia===
@@ Linia 230: / Linia 232: @@
 Deeming, D. C., & Mayr, G. (2018). "Pelvis morphology suggests that early Mesozoic birds were too heavy to contact incubate their eggs". Journal of Evolutionary Biology, 31(5), 701-709. [[doi:10.1111/jeb.13256]]
 Dyke, G. J., & Kaiser, G. W. (2010). "Cracking a developmental constraint: egg size and bird evolution". Records of the Australian Museum, 62(1), 207-216. [[doi:10.3853/j.0067-1975.62.2010.1547]]

@@ Linia 111: / Linia 111: @@
 ====''C. jianchangensis''====
-Li i in. (2010) nazwali ''C. jianchangensis'' na podstawie niekompletnego szkieletu (PMOL-AB00114) odnalezionego w [[formacja|formacji]] [[Jiufotang]]. Gatunek ten miał się różnić od swoich kuzynów szczegółami budowy czaszki, stosunkiem długości [[tibiotarsus|kości piszczelowo-stępowej]] do udowej, stopy oraz pygostylu. Wang i in. (2019) podają, że jego cechy diagnostyczne występują u innych przedstawicieli Confuciusornithidae oraz innych mezozicznych ptaków. Badacze ci stwierdzili również, że ''C. jianchangensis'' wykazuje wiele cech wspólnych z ''C. sanctus'', dlatego został on uznany za młodszy synonim ''C. sanctus''.
+Li i in. (2010) nazwali ''C. jianchangensis'' na podstawie niekompletnego szkieletu (PMOL-AB00114) odnalezionego w [[formacja|formacji]] [[Jiufotang]]. Gatunek ten miał się różnić od swoich kuzynów szczegółami budowy czaszki, stosunkiem długości [[tibiotarsus|kości piszczelowo-stępowej]] do udowej, stopy oraz pygostylu. Wang i in. (2019) podają, że jego cechy diagnostyczne występują u innych przedstawicieli Confuciusornithidae oraz innych mezozicznych ptaków. Badacze ci stwierdzili również, że ''C. jianchangensis'' wykazuje wiele cech wspólnych z ''C. sanctus'', dlatego został on uznany za jego młodszy synonim.
 ===Gatunki - podsumowanie===

@@ Linia 153: / Linia 153: @@
 Duża część badaczy (np. Peters i Ji, 1999; Zhou i in., 2003; Zinoviev, 2009) uważa, że ''Confuciusornis'' był zwierzęciem stadnym żyjącym w okolicach zbiorników wodnych np. jeziora, stawy. Tę hipoteza może potwierdzić duże nagromadzenie skamieniałości - nawet 40 na 100 m² ([[Chiappe]] i in., 1999). Peters i Ji (1999) sądzą, że ''Confuciusornis'' mógł żerować w pobliżu zbiorników wodnych. Badacze nie wykluczają również umiejętności pływackich tego ptaka. Zinoviev (2009) jednak zwraca uwagę, że budowa skrzydeł uniemożliwiała ''Confuciusornis'' poderwanie się do lotu bezpośrednio z powierzchni wody. Dlatego mógł zdobywać pożywienie jedynie w locie, chwytając je z powierzchni wody. Według Elżanowskiego (2002) konfuciuzornis mógł też polować na brzegach zbiorników wodnych. Dalsätt i współpracownicy (2006) opisali szkielet osobnika, w którym znajdowały się resztki niewielkiej ryby, co wskazuje, że mogły stanowić jego dietę. Elżanowski i in. (2018) na podstawie budowy czaszki ''Confuciusornis'' wywnioskowali, że prawdopodobnie polował z zasiadki, wykonując krótkie, gwałtowne loty w kierunku ofiary. Natomiast Hou i in. (1999) sugerowali roślinożerną dietę dla konfuciuzornisa, gdyż jego dziób był bezzębny. Według Millera i współpracowników (2020) szczęki i dziób ''Confuciusornis'' były stosunkowo słabe, przez co preferował miękki pokarm.
-''Confuciusornis'' zapewne zamieszkiwał korony wysokich drzew. Jak wcześniej wspomniano, ten ptak miał wyjątkowo duże pazury na pierwszym i trzecim palcu, których funkcje nie są do końca znane. Mogły one służyć do wspinaczki po drzewach, choć Peters i Ji (1999) wykluczają taką zdolność. Zdaniem badaczy przy wspinaniu się mogłyby przeszkadzać długie lotki. Zinoviev (2009) uważa, że ''Confuciusornis'' poruszał się po koronach drzew, pomagając sobie pazurem drugiego palca skrzydła, podobnie jak pisklęta hoacynów. Możliwe również, że nie przeskakiwał z gałęzi na gałąź jak dzisiejsze wróblowe. Naukowiec ten nie wyklucza umiejętności konfuciuzornisa wspinania się po pniach, jednak często tego nie robił. Ptak mógł się wspinać, gdy wylądował na ziemi i nie był w stanie wzbić się w powietrze z powierzchni. ''Confuciusornis'', będąc na wyższej wysokości, mógł łatwiej wzbić się w powietrze. Za zdolnością wspinaczki opowiadają się również Ma i współpracownicy (2024). Według Schmitza i Motaniego (2011) omawiany ptak prowadził dzienny tryb życia.
+''Confuciusornis'' zapewne zamieszkiwał korony wysokich drzew. Jak wcześniej wspomniano, ten ptak miał wyjątkowo duże pazury na pierwszym i trzecim palcu, których funkcje nie są do końca znane. Mogły one służyć do wspinaczki po drzewach, choć Peters i Ji (1999) wykluczają taką zdolność. Zdaniem badaczy przy wspinaniu się mogłyby przeszkadzać długie lotki. Zinoviev (2009) uważa, że ''Confuciusornis'' poruszał się po koronach drzew, pomagając sobie pazurem drugiego palca skrzydła, podobnie jak pisklęta hoacynów. Możliwe również, że nie przeskakiwał z gałęzi na gałąź jak dzisiejsze wróblowe. Naukowiec ten nie wyklucza umiejętności konfuciuzornisa wspinania się po pniach, jednak często tego nie robił. Ptak mógł się wspinać, gdy wylądował na ziemi i nie był w stanie wzbić się w powietrze z powierzchni wody. ''Confuciusornis'', będąc na wyższej wysokości, mógł łatwiej wzbić się w powietrze. Za zdolnością wspinaczki opowiadają się również Ma i współpracownicy (2024). Według Schmitza i Motaniego (2011) omawiany ptak prowadził dzienny tryb życia.
 Ze względu na swoje niewielkie rozmiary ciała ''Confuciusornis'' był narażony na ataki ze strony drapieżników. Xing i współpracownicy (2012) odkryli w okolicach tylnej części jamy brzusznej ''[[Sinocalliopteryx]]'' (okaz CAGS-IG-T1) szczątki co najmniej dwóch osobników ''C. sanctus''. Na niektórych kościach jest widać ślady działania procesów trawiennych.

@@ Linia 166: / Linia 166: @@
 ===Rozmnażanie===
-Kaiser (2007) wspominał, że przy prawej stopie jednego szkieletu ''Confuciusornis'' (B 072) znajdowało się jajo. Osobnik miał krótki ogon, więc prawdopodobnie był samicą. Jajo mogło wypaść po śmieci z ciała domniemanej samicy lub znaleźć się przypadkowo. Jajo było lekko zaokrąglone i miało 17 mm średnicy, czyli nieco mniej niż głowa dorosłego osobnika. ''Confuciusornis'' zapewne nie miał problemów ze znoszeniem jaj, gdyż były one małe w stosunku do ciała oraz dopasowane do sztywnej miednicy ptaka. Dyke i Kaiser (2010) wykazali, że jajo ''Confuciusornis'' było relatywnie małe w stosunku do wielkości ciała ptaka, mniejsze niż u współczesnych ptaków o podobnej masie. Według [[Chiappe]] i Qingjina (2016) otwór miedniczny osobnika (DNHM-D 2454) wskazuje, że jajo mogło mieć średnice maksymalnie 23 mm, czyli prawie 1 cal. Badacze uważają, że oszacowane jajo konfuciuzornisa były o około 30% mniejsze niż u dzisiejszych ptaków opiekujących się swoimi młodymi. W związku z tym prawdopodobnie pisklęta ''Confuciusornis'' były bardziej samodzielne po wykluciu. Deeming i Mayr (2018) zbadali wielkość kanału miednicy 21 ptaków mezozoicznych, w tym ''Confuciusornis'', w celu oszacowania maksymalnej szerokości jaj. Zdaniem naukowców mezozoiczne ptaki były zbyt ciężkie, by wysiadywać swoje jaja, gdyż mogło to grozić ich zniszczeniem.
+Kaiser (2007) wspominał, że przy prawej stopie jednego szkieletu ''Confuciusornis'' (B 072) znajdowało się jajo. Osobnik miał krótki ogon, więc prawdopodobnie był samicą. Jajo mogło wypaść po śmieci z ciała domniemanej samicy lub znaleźć się przypadkowo. Jajo było lekko zaokrąglone i miało 17 mm średnicy, czyli nieco mniej niż głowa dorosłego osobnika. ''Confuciusornis'' zapewne nie miał problemów ze znoszeniem jaj, gdyż były one małe w stosunku do ciała oraz dopasowane do sztywnej miednicy ptaka. Dyke i Kaiser (2010) wykazali, że jajo ''Confuciusornis'' było relatywnie małe w stosunku do wielkości ciała ptaka, mniejsze niż u współczesnych ptaków o podobnej masie. Według [[Chiappe]] i Qingjina (2016) otwór miedniczny dużego osobnika (DNHM-D 2454) wskazuje, że jajo mogło mieć średnice maksymalnie 23 mm, czyli prawie 1 cal. Badacze uważają, że oszacowane jajo konfuciuzornisa były o około 30% mniejsze niż u dzisiejszych ptaków opiekujących się swoimi młodymi. W związku z tym prawdopodobnie pisklęta ''Confuciusornis'' były bardziej samodzielne po wykluciu. Deeming i Mayr (2018) zbadali wielkość kanału miednicy 21 ptaków mezozoicznych, w tym ''Confuciusornis'', w celu oszacowania maksymalnej szerokości jaj. Zdaniem naukowców mezozoiczne ptaki były zbyt ciężkie, by wysiadywać swoje jaja, gdyż mogło to grozić ich zniszczeniem.
 Kaiser (2007) uważa, że ''Confuciusornis'' prawdopodobnie nie wysiadywał jaj w gniazdach, lecz mógł wykorzystać  szczeliny znajdujące się w drzewach dla ochrony. Z kolei niewielki rozmiar jaj jest natomiast typowy dla gatunków składających liczniejsze lęgi, co może wskazywać na podobną strategię u tego ptaka. Natomiast Varricchio i Jackson (2016) uważają, że gniazdowanie ptaków pojawiło się znacznie później (w obrębie Neornithes), a mezozoiczne ptaki zagrzebywały swoje jaja całkowicie lub częściowo w ziemi.

← poprzednia wersja		Wersja z 17:51, 16 sie 2025
Linia 288:		Linia 288:

	de Ricqlès, A. J., Padian, K., Horner, J. R., Lamm, E. T., & Myhrvold, N. (2003). "Osteohistology of ''Confuciusornis sanctus'' (Theropoda: Aves)". Journal of Vertebrate Paleontology, 23(2), 373-386.		de Ricqlès, A. J., Padian, K., Horner, J. R., Lamm, E. T., & Myhrvold, N. (2003). "Osteohistology of ''Confuciusornis sanctus'' (Theropoda: Aves)". Journal of Vertebrate Paleontology, 23(2), 373-386.
		+
		+	Schmitz, L., & Motani, R. (2011). "Nocturnality in dinosaurs inferred from scleral ring and orbit morphology". Science, 332(6030), 705-708. [[doi:10.1126/science.1200043]]

	Varricchio, D. J., & Jackson, F. D. (2016). "Reproduction in Mesozoic birds and evolution of the modern avian reproductive mode". The Auk. 133 (4): 654-684. [[doi:10.1642/AUK-15-216.1]]		Varricchio, D. J., & Jackson, F. D. (2016). "Reproduction in Mesozoic birds and evolution of the modern avian reproductive mode". The Auk. 133 (4): 654-684. [[doi:10.1642/AUK-15-216.1]]

@@ Linia 164: / Linia 164: @@
 Chinsamy i współpracownicy (2020) przeprowadzili badania histologiczne kości ptaka Confuciusornis. Analizie poddano 33 kości długie pochodzące od 14 osobników. Na podstawie różnic w budowie kości naukowcy wyróżnili pięć grup wiekowych. Ich wyniki wykazały, że ''Confuciusornis'' szybko rósł w młodości, a po osiągnięciu prawie pełnej wielkości przechodził w powolny, epizodyczny wzrost. Dojrzałość szkieletową osiągał dopiero po co najmniej 3-4 latach. Badacze zauważyli również, że wiek histologiczny nie zawsze korelował z wielkością ciała. Wu i in. (2021b) zaobserwowali, że kość krucza z łopatką ''Confuciusornis'' zrastały się blisko osiągania dojrzałości szkieletowej. Marugán-Lobón i [[Chiappe]] (2022) zbadali wzrost dzioba konfuciuzornisa. U młodych osobników był on wczesny i przyspieszony. Mogło im to umożliwić zdobywanie nowego rodzaju pożywienia, co pomagało zaspokoić wysokie zapotrzebowanie energetyczne w młodości. W przeciwieństwie do młodych krokodyli, u których wzrost pyska szybko zwalnia, u ''Confuciusornis'' dziób rósł stopniowo przez dłuższy czas. Taki wydłużony rozwój dzioba zapewne umożliwił współżycie młodym i starym osobnikom, gdyż miały odmienne nawyki żywieniowe.
 ==Spis gatunków==
@@ Linia 213: / Linia 218: @@
 Chiappe, L. M., Marugán-Lobón, J., Ji, S. A., & Zhou, Z. (2008). "Life history of a basal bird: morphometrics of the Early Cretaceous ''Confuciusornis''". Biology Letters, 4(6), 719-723. [[doi:10.1098/rsbl.2008.0409]]
 Chiappe, L. M., Serrano, F. J., Abramowicz, S., & Göhlich, U. B. (2023). "Flight performance of the Early Cretaceous bird ''Confuciusornis sanctus'': evidence from an exceptionally preserved fossil". Spanish Journal of Palaeontology, 38(2). [[doi:10.7203/sjp.27543]]
@@ Linia 221: / Linia 228: @@
 Dalsätt, J., Zhou, Z., Zhang, F., & Ericson, P. G. (2006). 'Food remains in ''Confuciusornis sanctus'' suggest a fish diet". Naturwissenschaften, 93(9), 444-446. [[doi:10.1007/s00114-006-0125-y]]
 Elżanowski, A. (2002). "Biology of basal birds and the origin of avian flight". [w:] Zhou, Z., & Zhang, F. (red.). "Proceedings of the 5th Symposium of the Society of Avian Paleontology and Evolution". Beijing: Science Press, pp. 211-226
@@ Linia 241: / Linia 252: @@
 Hou, L., Zhou, Z,. Zhang, F., & Gu, Y. (2002). "Mesozoic Birds from Western Liaoning in China". Shenyang: Liaoning Science and Technology Publishing House. 1-120
 Li, L., Wang, J. Q., & Hou, S. L. (2010). "A new species of ''Confuciusornis'' from Lower Cretaceous of Jianchung, Liaoning, China". Global Geology, 29, 183-187.
@@ Linia 275: / Linia 288: @@
 de Ricqlès, A. J., Padian, K., Horner, J. R., Lamm, E. T., & Myhrvold, N. (2003). "Osteohistology of ''Confuciusornis sanctus'' (Theropoda: Aves)". Journal of Vertebrate Paleontology, 23(2), 373-386.
 Wang, L., Guo, Y., An, X., Zhao, Y., & Wang, J. (2019). "Three-dimensional reconstruction and numerical simulation of flight performance of ''Confuciusornis''". Open Journal of Natural Sciences, 7, 590-595. [[doi:10.12677/ojns.2019.76069]]

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 __TOC__
 {{DISPLAYTITLE:''Confuciusornis''}}
@@ Linia 30: / Linia 29: @@
 [[Confuciusornithidae]]
-  |grafika                = Confuciusornis male.jpg
+  |grafika                = Confuciusornis skeletal.webp
-  |podpis                 = Skamieniały szkielet ''Confuciusornis''. Fot. Tommy [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Confuciusornis_male.jpg]
+  |podpis                 = Rekonstrukcja szkieletu ''Confuciusornis''. Autor: Scott Hartman. Źródło: [https://www.skeletaldrawing.com/theropods/confuciusornis]
   |PorównanieGrupa        =
   |PorównanieDługość      =
@@ Linia 135: / Linia 134: @@
 Istnieją również inne hipotezy dotyczące braku obecności długich sterówek i ''Confuciusornis''. [[Chiappe]] i in. (1999) uważają, że zmienność upierzenia mogła wynikać z procesu wymiany piór. Chociaż brak jest bezpośrednich dowodów na pierzenie u wczesnych ptaków, to brak śladów zużycia piór u okazów ''Confuciusornis'' sugeruje, że ich upierzenie było okresowo odnawiane. Na podstawie obserwacji współczesnych ptaków można uważać, że w populacjach ''Confuciusornis'' mogły występowały osobniki, które w całości wymieniły swoje pióra oraz takie, które były w trakcie tego procesu. Peters i Peters (2009) sugerują, że ''Confuciusornis'' mógł zrzucać swoje długie pióra ogonowe w sytuacjach stresowych jako mechanizm obronny. Takie zjawisko występuje również u współczesnych ptaków. Z kolei Marugán-Lobón i in. (2011) proponują, że osobniki z długimi piórami oraz bez mogły reprezentować odrębne gatunki, chodź współczesne badania (np. Wang i in., 2019; Zhou i in , 2024) zaprzeczają takiej hipotezie.
-Chinsamy i in. (2013) odkryli u jednego z okazów (DNHM-D1874) kość rdzeniową w skrzydle oraz nodze (kość ramienna, łokciowa i [[tibiotarsus|piszczelowo-stępowa]]) charakterystyczną dla samic ptaków. Dodatkowo ten osobnik nie miał długich piór ogonowych, co potwierdza jej żeńską płeć. Jednak wątpliwości co do obecności kości rdzeniowej u ''Confuciusornis'' mają [[O'Connor]] i współpracownicy (2018). Badacze odnaleźli ślady obecności kości rdzeniowej w kości ramiennej oraz częściowo w łokciowej. Podanto wspomniana tkanka występowała w niewielkich ilościach, co utrudnia jej interpretację. W przeciwieństwie do samic współczesnych ptaków, kość rdzeniowa występuje w [[tibiotarsus|kości piszczelowo-stępowej]]. Dlatego nie można z całą pewnością stwierdzić, że okaz DNHM-D1874 rzeczywiście należał do samicy. Zhou i współpracownicy (2024) na podstawie przeprowadzonego badania morfometrycznego na 315 osobnikach znaleźli nowe cechy potwierdzające dymorfizm płciowy. Według badaczy oprócz obecności piór ogonowych, osobniki ''Confuciusornis'' różniły się między sobą również proporcjami kończyn, wzorcem wzrostu oraz masą ciała. Według [[Brusatte|Steve'a Brusatte]] (2024) argumenty na występowanie dymorfizmu płciowego u ''Confuciusornis'' podawane przez Zhou i in. (2024) są bardzo wiarygodne i mogą one pomóc w przyszłych badaniach.
+Chinsamy i in. (2013) odkryli u jednego z okazów (DNHM-D1874) kość rdzeniową w skrzydle oraz nodze (kość ramienna, łokciowa i [[tibiotarsus|piszczelowo-stępowa]]) charakterystyczną dla samic ptaków. Dodatkowo ten osobnik nie miał długich piór ogonowych, co potwierdza jej żeńską płeć. Jednak wątpliwości co do obecności kości rdzeniowej u ''Confuciusornis'' mają [[O'Connor]] i współpracownicy (2018). Badacze odnaleźli ślady obecności kości rdzeniowej w kości ramiennej oraz częściowo w łokciowej. Ponadto wspomniana tkanka występowała w niewielkich ilościach, co utrudnia jej interpretację. W przeciwieństwie do samic współczesnych ptaków, kość rdzeniowa występuje w [[tibiotarsus|kości piszczelowo-stępowej]]. Dlatego nie można z całą pewnością stwierdzić, że okaz DNHM-D1874 rzeczywiście należał do samicy. Zhou i współpracownicy (2024) na podstawie przeprowadzonego badania morfometrycznego na 315 osobnikach znaleźli nowe cechy potwierdzające dymorfizm płciowy. Według badaczy oprócz obecności piór ogonowych, osobniki ''Confuciusornis'' różniły się między sobą również proporcjami kończyn, wzorcem wzrostu oraz masą ciała. Według [[Brusatte|Steve'a Brusatte]] (2024) argumenty na występowanie dymorfizmu płciowego u ''Confuciusornis'' podawane przez Zhou i in. (2024) są bardzo wiarygodne i mogą one pomóc w przyszłych badaniach.
 ===Lot===
@@ Linia 146: / Linia 145: @@
 Falk i współautorzy (2016) uważają, że ''Confuciusornis'' był zdolny do aktywnego lotu mimo, iż nie miał pewnych cech obecnych u współczesnych ptaków (duży kostny kil mostka oraz kanał trójkostny). Badacze ustalili, że stosiny były grube i miały ponad 1,5 mm szerokości, czyli więcej niż podawali Nudds i Dyke (2010a). Kształt skrzydeł konfuciuzornisa odpowiadał współczesnym ptakom żyjącym w gęsto zarośniętych lasach, które są bardzo zwrotne oraz szybującym (np. sępy, jastrzębie). Środowiskiem życia ''Confuciusornis'' były bujne lasy, więc bardziej w locie potrzebował większej manewrowości i stabilności niż prędkości, podobnie jak współczesne zamieszkujące podobne miejsca. Ważną rolę w locie odgrywały również fałdy skórne. Duże propatagium wraz z lotkami zapewne tworzyło dużą siłę nośną podczas lotu, a grube i głębokie postpatagium zapewniało rozległą powierzchnię przyczepu dla stosin piór. Takie adaptacje wskazują, że ''Confuciusornis'' był zdolny do aktywnego lotu na krótkie dystanse, jednak w odróżnieniu od współczesnych ptaków nie potrafił odchylać ramienia za ciało.  Można z dużym prawdopodobieństwem stwierdzić, że bohater opisu był lepszym lotnikiem niż [[Archaeopteryx|archeopteryks]] (Guo i in., 2018; Wei i in., 2023). Według Lejiao Wanga i in. (2019) ''Confuciusornis'', gdy rozpoczynał lot z prędkością przekraczającą 4 m/s (14,4 km/h) potrafił szybować na pewną odległość i wysokość bez konieczności machania skrzydłami.
-Badanie histologiczne widełek ''Confuciusornis'' przeprowadzone przez Wu i in. (2021) wykazało brak wtórnych osteonów, co sugeruje, że ten ptak nie był przystosowany do długotrwałego szybowania. Dodatkowo mostek był słabo skostniały oraz pozbawiony wyraźnego grzebienia mostkowego. Taka budowa utrudniała przyczep dużych mięśni piersiowych, które były potrzebne do silnego lotu. Zatem moc i zdolności lotne były więc ograniczone. Według Ma i współpracowników (2024) skrzydła ''Confuciusornis'' były podobne do skrzydeł współczesnych kuraków, a częstotliwość i sposób uderzeń skrzydeł prawdopodobnie były do nich zbliżone.
+Badanie histologiczne widełek ''Confuciusornis'' przeprowadzone przez Wu i in. (2021a) wykazało brak wtórnych osteonów, co sugeruje, że ten ptak nie był przystosowany do długotrwałego szybowania. Dodatkowo mostek był słabo skostniały oraz pozbawiony wyraźnego grzebienia mostkowego. Taka budowa utrudniała przyczep dużych mięśni piersiowych, które były potrzebne do silnego lotu. Zatem moc i zdolności lotne były więc ograniczone. Według Ma i współpracowników (2024) skrzydła ''Confuciusornis'' były podobne do skrzydeł współczesnych kuraków, a częstotliwość i sposób uderzeń skrzydeł prawdopodobnie były do nich zbliżone.
 [[Chiappe]] i współpracownicy (2023) opisali wyjątkowo dobrze zachowany okaz ''Confuciusornis'' (NHMW 1997z0112/0001), na podstawie którego przeprowadzili badania aerodynamiczne. Badacze oszacowali masę ciała osobnika na 615 g, która jest porównywalna do współczesnych wron siwych (''Corvus cornix''). Rozpiętość skrzydeł wynosiła 83,9-88,4 cm, a powierzchnia nośna - 840-1120 cm². Według naukowców ''Confuciusornis'' mógł wykonywać dłuższe loty, łącząc aktywne machanie skrzydłami z efektywnym, powolnym szybowaniem. Jego umiejętności były słabsze niż u dzisiejszych ptaków szybujących, lecz lepsze niż u kuraków. Wyniki tego zespołu naukowców podważają wcześniejsze hipotezy o ''Confuciusornis'' jako ptaku latającym na krótkie dystanse.
@@ Linia 159: / Linia 158: @@
 ===Wzrost===
-Dzięki badaniom mikrostrukturalnym kości można odtworzyć tempo wzrostu danego zwierzęcia. Zhang i współpracownicy (1998) dokonali pierwszej analizy przekroju poprzecznego kości udowej ''Confuciusornis'', wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową. Według badaczy kość była dobrze unaczyniona oraz miała widoczną jedną linię zatrzymanego wzrostu (LAG). Autorzy uznali, że ''Confuciusornis'' musiał mieć szybkie i ciągłe tempo wzrostu i zapewne był stałocieplny, podobnie jak współczesne ptaki. Zhang i inni (1999) w kolejnym badaniu potwierdzili ten wniosek, dodając również, że mikrostruktura kości przypominała bardziej [[Beipiaosaurus|bejpiaozaura]] niż zmiennocieplnego aligatora. Padian i in. (2001) jednak kwestionowali te wnioski, podkreślając, że powolny wzrost kości nie musiał oznaczać niskiego tempa metabolizmu. Ich zdaniem wcześniejsze analizy histologiczne sugerowały, że ''Confuciusornis'' mógł być stałocieplny. choć cecha ta miała wyewoluować niezależnie od współczesnych ptaków.  de Ricqlès i współpracownicy (2003) przeanalizowali szczegółowo 80 cienkich przekrojów kości przypuszczalnie dorosłego osobnika. W kościach zaobserwowano tkankę włóknisto-blaszkowatą, podobną do tej u [[Coelurosauria|celurozaurów]]. Na podstawie tempa odkładania tej tkanki oszacowano, że osobnik mógł osiągnąć dojrzałość w mniej niż 20 tygodni. Jednak dokładniejsze analizy sugerowały znacznie szybszy wzrost. Według badaczy ''Confuciusornis'' mógł osiągać dojrzałość w ciągu 8-13 tygodni, co jest wolniejsze niż u małych współczesnych ptaków, ale porównywalne z tempem większych gatunków, takich jak tinamy.
+[[Plik:Confuciusornis male.jpg|thumb|Skamieniały szkielet ''Confuciusornis''. Fot. Tommy [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Confuciusornis_male.jpg]]]
 ==Spis gatunków==

@@ Linia 205: / Linia 205: @@
 Chiappe, L. M., Ji, S., Ji, Q., & Norell, M. A. (1999). "Anatomy and systematics of the Confuciusornithidae (Theropoda: Aves) from the Late Mesozoic of northeastern China". Bulletin of the American Museum of Natural History
 Chiappe, L. M., Marugán-Lobón, J., Ji, S. A., & Zhou, Z. (2008). "Life history of a basal bird: morphometrics of the Early Cretaceous ''Confuciusornis''". Biology Letters, 4(6), 719-723. [[doi:10.1098/rsbl.2008.0409]]
@@ Linia 211: / Linia 213: @@
 Chinsamy, A., Chiappe, L. M., Marugán-Lobón, J., Chunling, G., & Fengjiao, Z. (2013). "Gender identification of the Mesozoic bird ''Confuciusornis sanctus''". Nature Communications, 4(1), 1381. [[doi:10.1038/ncomms2377]]
 Dalsätt, J., Zhou, Z., Zhang, F., & Ericson, P. G. (2006). 'Food remains in ''Confuciusornis sanctus'' suggest a fish diet". Naturwissenschaften, 93(9), 444-446. [[doi:10.1007/s00114-006-0125-y]]
@@ Linia 241: / Linia 245: @@
 Martin, L. D., Zhou, Z. H., Hou, L., & Feduccia, A. (1998). "''Confuciusornis sanctus'' compared to ''Archaeopteryx lithographica'''. Naturwissenschaften, 85(6), 286-289. [[doi:10.1007/s001140050501]]
 Marugan-Lobon, J., Chiappe, L. M., Ji, S. A., Zhou, Z., Chunling, G., Hu, D., & Meng, Q. (2011). "Quantitative patterns of morphological variation in the appendicular skeleton of the Early Cretaceous bird ''Confuciusornis''". Journal of Systematic Palaeontology, 9(1), 91-101. [[doi:10.1080/14772019.2010.517786]]
@@ Linia 257: / Linia 263: @@
 Peters, W. S., & Peters, D. S. (2009). "Life history, sexual dimorphism and ‘ornamental’ feathers in the Mesozoic bird ''Confuciusornis sanctus''". Biology Letters, 5(6), 817-820. [[doi:10.1098/rsbl.2009.0574]]
 Peters, D. S., & Qiang, J. (1999). 'Mußte ''Confuciusornis'' klettern?". Journal für Ornithologie, 140(1), 41-50. [[doi:10.1007/BF02462087]]
@@ Linia 274: / Linia 282: @@
 Wogelius, R. A., Manning, P. L., Barden, H. E., Edwards, N. P., Webb, S. M., Sellers, W. I., Taylor, K. G., Larson, P. L., Dodson, P., You, H., Da-qing, L., & Bergmann, U. (2011). "Trace metals as biomarkers for eumelanin pigment in the fossil record". Science, 333(6049), 1622-1626. [[doi:10.1126/science.1205748]]
-Wu, Q., O'Connor, J. K., Li, Z. -H., & Bailleul, A. M. (2021). "Cartilage on the furculae of living birds and the extinct bird ''Confuciusornis'': a preliminary analysis and implications for flight style inferences in Mesozoic birds". Vertebrata Palasiatica, 59(2), 106-124. [[doi:10.19615/j.cnki.1000-3118.201222]]
+Wu, Q., O'Connor, J. K., Li, Z. -H., & Bailleul, A. M. (2021a). "Cartilage on the furculae of living birds and the extinct bird ''Confuciusornis'': a preliminary analysis and implications for flight style inferences in Mesozoic birds". Vertebrata Palasiatica, 59(2), 106-124. [[doi:10.19615/j.cnki.1000-3118.201222]]
 Xing, L., Bell, P. R., Persons IV, W. S., Ji, S., Miyashita, T., Burns, M. E., Ji, Q., & Currie, P. J. (2012). "Abdominal contents from two large Early Cretaceous compsognathids (Dinosauria: Theropoda) demonstrate feeding on confuciusornithids and dromaeosaurids". PLoS ONE 7(8): e44012. [[doi:10.1371/journal.pone.0044012]]

@@ Linia 157: / Linia 157: @@
 Ze względu na swoje niewielkie rozmiary ciała ''Confuciusornis'' był narażony na ataki ze strony drapieżników. Xing i współpracownicy (2012) odkryli w okolicach tylnej części jamy brzusznej ''[[Sinocalliopteryx]]'' (okaz CAGS-IG-T1) szczątki co najmniej dwóch osobników ''C. sanctus''. Na niektórych kościach jest widać ślady działania procesów trawiennych.
 ==Spis gatunków==
@@ Linia 248: / Linia 251: @@
 O’Connor, J., Erickson, G. M., Norell, M., Bailleul, A. M., Hu, H., & Zhou, Z. (2018). "Medullary bone in an Early Cretaceous enantiornithine bird and discussion regarding its identification in fossils". Nature Communications, 9(1), 5169. [[doi:10.1038/s41467-018-07621-z]]
 Paul, G. S. (2010). "Comment on: Narrow Primary Feather Rachises in ''Confuciusornis'' and ''Archaeopteryx'' Suggest Poor Flight Ability. Science. 330 (6002): [[doi:10.1126/science.1192963]]
@@ Linia 256: / Linia 261: @@
 Pittman, M., Bell, P. R., Miller, C. V., Enriquez, N. J., Wang, X., Zheng, X., Tsang, L. R., Tse, Y. T., Landes, M., & Kaye, T. G. (2022). "Exceptional preservation and foot structure reveal ecological transitions and lifestyles of early theropod flyers". Nature Communications, 13(1), 7684. [[doi:10.1038/s41467-022-35039-1]]
 Wang, L., Guo, Y., An, X., Zhao, Y., & Wang, J. (2019). "Three-dimensional reconstruction and numerical simulation of flight performance of ''Confuciusornis''". Open Journal of Natural Sciences, 7, 590-595. [[doi:10.12677/ojns.2019.76069]]
@@ Linia 272: / Linia 279: @@
 Xu, X., & Norell, M. A. (2006). "Non-Avian dinosaur fossils from the Lower Cretaceous Jehol Group of western Liaoning, China". Geological Journal. 41 (3-4): 419-437. [[doi:10.1002/gj.1044]]
 Zhang, Z., Gao, C., Meng, Q., Liu, J., Hou, L., & Zheng, G. (2009). "Diversification in an Early Cretaceous avian genus: evidence from a new species of ''Confuciusornis'' from China". Journal of Ornithology, 150(4), 783-790. [[doi:10.1007/s10336-009-0399-x]]