Pelecanimimus - Historia wersji

Kamil Kamiński: /* Bibliografia */

2026-06-17T10:01:56Z

‎Bibliografia

Kamil Kamiński: /* Pozycja systematyczna */

2026-06-17T09:59:42Z

‎Pozycja systematyczna

Kamil Kamiński: /* Paleobiologia */

2026-06-17T09:59:35Z

‎Paleobiologia

Paweł o 15:43, 4 kwi 2024

2024-04-04T15:43:38Z

Kamil Kamiński: /* Budowa */

2024-04-04T11:19:21Z

‎Budowa

Kamil Kamiński: uzupełnienia, źródła

2024-04-04T11:16:18Z

uzupełnienia, źródła

Podgląd zmian

Taurovenator o 20:23, 24 mar 2024

2024-03-24T20:23:43Z

Kamil Kamiński: /* Pozycja systematyczna */

2019-10-17T18:46:14Z

‎Pozycja systematyczna

Kamil Kamiński: alwarezauroid???

2019-10-17T18:45:42Z

alwarezauroid???

Dino o 10:24, 21 cze 2019

2019-06-21T10:24:54Z

← poprzednia wersja		Wersja z 10:01, 17 cze 2026
Linia 77:		Linia 77:

	Buscalioni, A.D. & Poyato-Ariza, F.J. (2016). “Las Hoyas: A Unique Cretaceous Ecosystem.” [w:] Khosla, A. & Lucas, S.G. “Cretaceous Period: Biotic Diversity and Biogeography.” New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin 71.		Buscalioni, A.D. & Poyato-Ariza, F.J. (2016). “Las Hoyas: A Unique Cretaceous Ecosystem.” [w:] Khosla, A. & Lucas, S.G. “Cretaceous Period: Biotic Diversity and Biogeography.” New Mexico Museum of Natural History and Science Bulletin 71.
		+
		+	Calvo-Pérez, X. & Cuesta, E. (2026). "Inside the head of ''Pelecanimimus polyodon'' (Ornithomimosauria, Dinosauria): Occipital palaeoneuroanatomy of the early branching ornithomimosaur from Las Hoyas fossil site (Early Cretaceous, Cuenca, Spain). Spanish Journal of Paleontology [[doi:10.7203/sjp.33856]].

	Cuesta, E., Vidal, D., Ortega, F., Shibata, M. & Sanz, J.L. (2022). “Pelecanimimus (Theropoda: Ornithomimosauria) postcranial anatomy and the evolution of the specialized manus in Ornithomimosaurs and sternum in maniraptoriforms.” Zoological Journal of the Linnean Society. 194(2), 553-591.		Cuesta, E., Vidal, D., Ortega, F., Shibata, M. & Sanz, J.L. (2022). “Pelecanimimus (Theropoda: Ornithomimosauria) postcranial anatomy and the evolution of the specialized manus in Ornithomimosaurs and sternum in maniraptoriforms.” Zoological Journal of the Linnean Society. 194(2), 553-591.

@@ Linia 58: / Linia 58: @@
 Pelekanimim jest [[bazalny]]m [[ornitomimozaur]]em i na taką jego pozycję wskazuje większość analiz filogenetycznych. [[Taquet]] i [[Russel]] ([[1998]]) uznali go za spinozauryda w oparciu o cechy czaszki. Hipotezę tę jednak należy wykluczyć - wymienione przez nich cechy w większości mają większy zasięg u [[Theropoda]] bądź ich obecność u pelekanimina nie jest pewna. Ponadto tezę tę obala fakt, że pozaczaszkowy szkielet "naśladowcy pelikana" jest bardzo podobny do szkieletów ornitomimozaurów. Jego odkrycie jest bardzo ważne dla zgłębienia ewolucji tych zwierząt. Wg analizy Hartmana i in. (2019) był to [[Alvarezsauroidea|alwarezzauroid]].
 [[Plik: Pelecanimimusby_pilsator.jpg|300px|thumb|right|Rekonstrukcja głowy pelekanimim. Autor: pilsator. [https://www.deviantart.com/pilsator/art/Integumental-fun-with-Pelec-243493292].]]
 ==Środowisko==

@@ Linia 48: / Linia 48: @@
 Specyficzna budowa szczęk "naśladowcy pelikana" została przez autorów jego opisu zinterpretowana jako adaptacja do cięcia i rozrywania. Inni sugerują, że omawiany teropod prowadził tryb życia podobny do czapli, brodząc w jeziorach i łapiąc ryby. Podstawą do tych przypuszczeń jest znalezienie odcisku podgardłowej torby, analogicznej do tej znanej u pelikana. Jeżeli ta hipoteza jest prawdziwa, bohater tego opisu mógł łapać ryby przednimi kończynami bądź szczękami i przetrzymywać je w wspomnianej wyżej strukturze. Są też teorie sugerujące planktonożerny sposób odżywiania (drobne zęby mogły tworzyć funkcjonalne sito). Odciski sugerują obecność miękkiego keratynowego grzebienia z tyłu czaszki. [[Perez-Moreno]] i inni ([[1994]]) opisali znalezione wokół szczątków pelekanimima włókniste struktury. Początkowo zinterpretowane je jako pióra, jednak trzy lata później Briggs i współpracownicy wykazali, że są one naprawdę odciskami włókien mięśniowych.
 [[Plik: Concavenator_chasing_Mantellisaurus.jpg|300px|thumb|right|Stadko pelekanimimów ucieka w popłochu, gdy dwa osobniki ''[[Concavenator]]'' atakują dużego uguanodonta. Autor: Abelov2014. [https://www.deviantart.com/abelov2014/art/The-chase-hunting-stories-919400002].]]
 W kilku miejscach głowy zachowały się odciski nagiej, pozbawionej łusek czy piór skóry. Nie świadczą one jednak, że cała powszechnie ciała naszego teropoda tak wyglądała - sępy mają np. pokryte nagą skórą głowy i szyje, a resztę ciała opierzoną.

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
   |miejsce                = [[Hiszpania]], Cuenca
 <small>([[formacja]] [[La Huérguina]])</small>
-|czas                   = {{Występowanie|126|123}}
+|czas                   = {{Występowanie|125.7|123}}
-ok. 126-123 [[Ma]]<br>
+ok. 125,7-123 [[Ma]]<br>
 <small>[[wczesna kreda]] (późny [[barrem]])</small>
   |systematyka            =

@@ Linia 41: / Linia 41: @@
 ==Budowa==
-Pelekanimim osiągał ok. 2-2,5 m długości i miał wyjątkowo długą i niską czaszkę (maksymalna długość jest ok. 4,5 razy większa od maksymalnej jej wysokości). Bohater tego opisu miał około 220 zębów, z czego 7 w kości przedszczękowej, około 30 w kości szczękowej i prawdopodobnie 75 w kości zębowej. Wszystkie one były bardzo drobne. Występuje widoczny heterodontyzm: zęby w przedniej części górnej szczęki mają w przekroju kształt litery D, podczas gdy położone bardziej z tyłu przypominają sztylety, ponadto zęby górnej szczęki są większe niż te dolnej. Jak na razie jedynym niewątpliwym ornitomimozaurami, u których stwierdzono obecność zębów oprócz "naśladowcy pelikana" są ''[[Harpymimus]]'' i ''[[Shenzousaurus]]'' (choć inne bazalne formy na pewno je miały, tylko nie zachowały się one w materiale kopalnym). Pelekanimim szczyci się również mianem pierwszego przedstawiciela [[Ornithomimosauria]], u którego stwierdzono obecność kości gnykowej. Nad oczami znajdowały się niewielkie rogi, tworzone przez kości łzowe. ''Pelecanimimus'' prawdopodobnie nie miał keratynowego dzioba, lecz podobna do niego funkcję mogło pełnić specyficzne uzębienie (Makovicky i in., 2004).
+Pelekanimim osiągał ok. 2-2,5 m długości i miał wyjątkowo długą i niską czaszkę (maksymalna długość jest ok. 4,5 razy większa od maksymalnej jej wysokości). Bohater tego opisu miał około 220 zębów, z czego 7 w kości przedszczękowej, około 30 w kości szczękowej i prawdopodobnie 75 w kości zębowej. Wszystkie one były bardzo drobne. Występuje widoczny heterodontyzm: zęby w przedniej części górnej szczęki mają w przekroju kształt litery D, podczas gdy położone bardziej z tyłu przypominają sztylety, ponadto zęby górnej szczęki są większe niż te dolnej. Jak na razie jedynym niewątpliwym ornitomimozaurami, u których stwierdzono obecność zębów oprócz "naśladowcy pelikana" są ''[[Harpymimus]]'' i ''[[Shenzhousaurus]]'' (choć inne bazalne formy na pewno je miały, tylko nie zachowały się one w materiale kopalnym). Pelekanimim szczyci się również mianem pierwszego przedstawiciela [[Ornithomimosauria]], u którego stwierdzono obecność kości gnykowej. Nad oczami znajdowały się niewielkie rogi, tworzone przez kości łzowe. ''Pelecanimimus'' prawdopodobnie nie miał keratynowego dzioba, lecz podobna do niego funkcję mogło pełnić specyficzne uzębienie (Makovicky i in., 2004).
 Szyja była ok. 2 razy dłuższa niż czaszka. Kręgi wykazywały budowę typową dla ornitmomimozaurów. Żebra szyjne nie zrastały się z kregami (Pérez-Moreno i in., 1994). Pelekanimim wykazywał pewne cechy łączące go z zaawansowanymi ornitomimozaurami, takie jak długa I kość śródręcza i wydłużone dystalne paliczki dłoni (Cuesta i in., 2022). Palce dłoni miały podobną długość i były uzbrojone w nemal proste pazury (Paul, 2016).

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
 {{DISPLAYTITLE:''Pelecanimimus''}}
 {{Opis
@@ Linia 77: / Linia 79: @@
 [[Kategoria:Kreda]]
 [[Kategoria:Barrem]]

@@ Linia 52: / Linia 52: @@
 ==Pozycja systematyczna==
-Pelekanimim jest [[bazalny]]m [[ornitomimozaur]]em. Przykładowo [[analiza kladystyczna]] [[Coelurosauria#Makovicky_i_in..2C_2010_.2F_Li_i_in..2C_2010|Makovicky'ego i innych (2010]]) wykazała, że ''Pelecanimus'' jest najbardziej bazalnym znanym ornitomimozaurem, choć niektóre prace (np. [[Coelurosauria#Senter.2C_2007|Senter, 2007]], [[Coelurosauria#Xu_i_in.2C_2009_.28II.29|Xu i in., 2009]]) wskazują na jego bardziej [[zaawansowany|zaawansowaną]] pozycję. [[Taquet]] i [[Russel]] ([[1998]]) uznali go za spinozauryda w oparciu o cechy czaszki. Hipotezę tę jednak należy wykluczyć - wymienione przez nich cechy w większości mają większy zasięg u [[Theropoda]] bądź ich obecność u pelekanimina nie jest pewna. Ponadto tezę tę obala fakt, że pozaczaszkowy szkielet "naśladowcy pelikana" jest bardzo podobny do szkieletów ornitomimozaurów. Jego odkrycie jest bardzo ważne dla zgłębienia ewolucji tych zwierząt. Wg analizy Hartmana i in. (2019) był to [[Alvarezauroidea|alwarezauroid]].
+Pelekanimim jest [[bazalny]]m [[ornitomimozaur]]em. Przykładowo [[analiza kladystyczna]] [[Coelurosauria#Makovicky_i_in..2C_2010_.2F_Li_i_in..2C_2010|Makovicky'ego i innych (2010]]) wykazała, że ''Pelecanimus'' jest najbardziej bazalnym znanym ornitomimozaurem, choć niektóre prace (np. [[Coelurosauria#Senter.2C_2007|Senter, 2007]], [[Coelurosauria#Xu_i_in.2C_2009_.28II.29|Xu i in., 2009]]) wskazują na jego bardziej [[zaawansowany|zaawansowaną]] pozycję. [[Taquet]] i [[Russel]] ([[1998]]) uznali go za spinozauryda w oparciu o cechy czaszki. Hipotezę tę jednak należy wykluczyć - wymienione przez nich cechy w większości mają większy zasięg u [[Theropoda]] bądź ich obecność u pelekanimina nie jest pewna. Ponadto tezę tę obala fakt, że pozaczaszkowy szkielet "naśladowcy pelikana" jest bardzo podobny do szkieletów ornitomimozaurów. Jego odkrycie jest bardzo ważne dla zgłębienia ewolucji tych zwierząt. Wg analizy Hartmana i in. (2019) był to [[Alvarezsauroidea|alwarezzauroid]].
 ==Środowisko==

← poprzednia wersja		Wersja z 10:24, 21 cze 2019
Linia 1:		Linia 1:
		+	{{DISPLAYTITLE:''Pelecanimimus''}}
	{{Opis		{{Opis
	\|Autor = [[Dawid Mika]]		\|Autor = [[Dawid Mika]]