Ignavusaurus

Z Encyklopedia Dinozaury.com
Wersja z dnia 12:44, 19 gru 2011 autorstwa Szerman (dyskusja | edycje) (Utworzył nową stronę „<small> {| class="wikitable" style="background-color:CornSilk" | Autor: | Korekta: |- | Marcin Szermański | Maciej Ziegler Tomasz Singer [[Jakub Starzyńs...”)
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj

Autor: Korekta:
Marcin Szermański Maciej Ziegler

Tomasz Singer

Jakub Starzyński


Ignavusaurus (ignawuzaur)
Długość: ? m
Masa: ? t
Miejsce występowania: Lesotho

(górna? formacja Elliot ?= górne warstwy

formacji Elliot)

Czas występowania 199,6-196,5 / 193,2-189,6 Ma

wczesna jura (hettang i/lub późny synemur)

Systematyka Dinosauria

Saurischia

Sauropodomorpha

? Plateosauria

Ignavusaurus.jpg

Holotyp BM HR 20. [1]

Wstęp

Niezauropodowy zauropodomorf z wczesnej jury. Został odnaleziony w górnych pokładach (górnej?) formacji Elliot, która najczęściej jest przypisywana hettangowi – najniższemu piętru okresu jurajskiego. Jednak Norman i in. (2011) sugerują inny wiek szczątków - późny synemur.

Rodzaj ten wraz z typowym gatunkiem I. rachelis został opisany w 2010 roku przez Knolla. Odkrycie ignawuzaura zwiększa bioróżnorodność fauny górnych partii (górnej?) formacji Elliot. Znalezisko dobrze zachowanych szczątków miało miejsce w południowej Afryce, w państwie-enklawie Lesotho (Ha Ralekoala).

Materiał kopalny

Holotyp o numerze katalogowym BM HR 20 to niekompletny, artykułowany szkielet. Okaz ten jest tymczasowo przechowywany w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Zostanie on oddany Lesotho, gdy zostanie wybudowane Muzeum Narodowe w Maseru, stolicy tego małego kraju.

Pozycja systematyczna

Pierwsze analizy kladystyczne sugerowały, iż jest bardziej zaawansowany od innych bazalnych przedstawicieli Sauropodomorpha, Pantydraco i Thecodontosaurus, lecz bardziej prymitywny od Efraasia. Ignavusaurus charakteryzuje się wieloma synapomorfiami (cechami zaawansowanymi) znanych z taksonów mniej bazalnych od Pantydraco i Thecodontosaurus, za to posiada więcej plezjomorfii (cech dziedziczonych po prymitywniejszych przodkach) niż Efraasia. Natomiast Apaldetti i in. (2011) umieszczają go w obrębie Plateosauria, jako takson siostrzany w stosunku do Sarahsaurus.

Taksonomia

Ignawuzaur może okazać się młodszym synonimem Massospondylus. Yates i in. (2011) sugerują, że ignawuzaur to kolejny osobnik gatunku M. carinatus lub M. kaalae.

Etymologia

Ignavusaurus to zbitek dwu słów: łacińskiego ignavus (tchórz) i greckiego sauros (jaszczur/jaszczurka), zatem nazwę te można przetłumaczyć jako "tchórzliwy jaszczur". Została ona zainspirowana nazwą miejsca, gdzie został odnaleziony holotyp - Ha Ralekoala, co oznacza "miejsce ojca tchórza". Epitet gatunkowy rachelis honoruje paleontolog Raquel López-Antoñanzas z Muzeum Historii Naturalnej w Madrycie – imię Raquel zostało zastąpione jej łacińskim odpowiednikiem Rachel.

Spis gatunków

Ignavusaurus Knoll, 2010 ?= Massospondylus Owen, 1854
I. rachelis Knoll, 2010 ?= M. carinatus / M. kaalae

Bibliografia

Cecilia Apaldetti, Ricardo N. Martinez, Oscar A. Alcober & Diego Pol (2011). "A New Basal Sauropodomorph (Dinosauria: Saurischia) from Quebrada del Barro Formation (Marayes-El Carrizal Basin), Northwestern Argentina". PLoS ONE 6 (11): e26964. doi:10.1371/journal.pone.0026964.

Norman, D.B., Crompton, A.W., Butler, R.J., Porro, L.B. & Charig, A.J. (2011) "The Lower Jurassic ornithischian dinosaur Heterodontosaurus tucki Crompton & Charig, 1962: cranial anatomy, functional morphology, taxonomy, and relationships" Zoological Journal of the Linnean Society, DOI: 10.1111/j.1096-3642.2011.00697.x

Yates, Adam M.; Matthew F. Bonnan and Johann Neveling (2011). "A new basal sauropodomorph dinosaur from the Early Jurassic of South Africa". Journal of Vertebrate Paleontology 31 (3): 610–625. doi:10.1080/02724634.2011.560626

http://www.dinodata.info/index.php?option=com_content&task=view&id=10289&Itemid=67