Bicharracosaurus

Autor:	Stanisław Kopeć
Korekta:	Paweł Konarzewski

---

Bicharracosaurus
Dieta	roślinożerny
Miejsce	Argentyna - Chubut (formacja Cañadón Cálcero)
Czas	Trias 252 Jura 201,4 Kreda 143,1 66 ok. 157,4 Ma późna jura (oksford)
Systematyka	Dinosauria Saurischia Sauropodomorpha Sauropoda Macronaria ?Brachiosauridae
Tak mógł wyglądać Bicharracosaurus. Autor: Connor Ashbridge [2]

Wstęp

Bicharracosaurus to rodzaj przypuszczalnego brachiozauryda żyjącego na terenie dzisiejszej Argentyny, którego skamieniałości odkryto w późnojurajskiej formacji Cañadón Calcáreo. Zauropod został opisany przez zespół naukowców pod przewodnictwem Aleksandry Reutter w 2026 roku.

Etymologia

Nazwa rodzajowa Bicharracosaurus pochodzi od nieformalnego hiszpańskiego słowa bicharraco (duże zwierzę) w odniesieniu do dużych rozmiarów skamieniałości oraz zawiera greckie słowo sauros (jaszczur).Epitet gatunkowy dionidei honoruje odkrywcę skamieniałości farmera Dionide Mesę.

Materiał kopalny i odkrycie

Sylwetka Bicharracosaurus z zaznaczonymi na biało odnalezionymi kości. Źródło: Reutter i in., 2026 [1]

Skamieniałości Bicharracosaurus zostały odkryte w marcu 2001 roku około 24 km na północ od miejscowości Cerro Cóndor i na wschód od rzeki Chubut (prowincja Chubut) przez lokalnego farmera Dionide Mesę. Prace nad wydobyciem szkieletu rozpoczęły się w 2002 roku. Większą część szczątków zauropoda wykopano w 2011 roku, a 7 lat później zebrano również dodatkowe kręgi szyjne. Holotyp o numerze katalogowym MPEF-PV 1730 obejmuje 7 częściowo artykułowane kręgów szyjnych, 10 kręgów grzbietowych, kość krzyżową, 9 dysartykułowanych kręgów ogonowych, niekompletny szewron, żebra, prawą kość biodrową oraz kilka niezidentyfikowanych elementów kości krzyżowej oraz żeber. Według badań histologicznych okaz typowy miał co najmniej 7 lat i osiągnął dojrzałość somatyczną.

Materiał przypisany (MPEF-PV 1324) to trzony 3 kręgów grzbietowych opisanych przez Rauhuta i in. (2015) jako kręgi diplodokida.

Budowa i systematyka

Bicharracosaurus charakteryzował się niespotykaną budową kręgów oraz kości biodrowej. W środkowych i tylnych kręgach szyjnych znajdował się trójkątny otwór pneumatyczny przebijający zagłębienie w jego obrębie. W najdalszych kręgach szyjnych na końcu jednej z blaszek kostnych występował mały wyrostek skierowany ku górze. Kręgi krzyżowe miały powierzchnie stawowe o łódkowatym kształcie. Kość biodrowa miała półpoziomy wyrostek przedpanewkowy. Według analiz filogenetycznych przeprowadzonych przez Reutter i współpracowników (2026) Bicharracosaurus był makronarem mogącym należeć do rodziny Brachiosauridae.

Spis gatunków

Bicharracosaurus	Reutter, Carballido, Windholz, Pol i Rauhut, 2026
B. dionidei	Reutter, Carballido, Windholz, Pol i Rauhut, 2026

Bibliografia

Rauhut, O. W. M., Carballido, J. L., & Pol, D. (2015). "A diplodocid sauropod dinosaur from the late Jurassic Canadon Calcareo formation of Chubut, Argentina". Journal of Vertebrate Paleontology, 35(5), e982798. doi:10.1080/02724634.2015.982798

Reutter, A., Carballido, J. L., Windholz, G. J., Pol, D., & Rauhut, O. W. M. (2026). "Bicharracosaurus dionidei, gen. et sp. nov., a new macronarian (Dinosauria, Sauropoda) from the Late Jurassic Cañadón Calcáreo Formation of Argentina and the problematic early evolution of macronarians". PeerJ. 14: e20945. doi:10.7717/peerj.20945