Medusaceratops: Różnice pomiędzy wersjami
m (→Materiał kopalny) |
m |
||
| Linia 10: | Linia 10: | ||
|miejsce = [[USA]] - Montana | |miejsce = [[USA]] - Montana | ||
<small>([[formacja]] [[Judith River]] - ogniwo McClelland Ferry)</small> | <small>([[formacja]] [[Judith River]] - ogniwo McClelland Ferry)</small> | ||
| − | |czas = {{Występowanie|78. | + | |czas = {{Występowanie|78.2|78}} |
ok. 78,2 [[Ma]] <ref>Loewen i in., 2024</ref><br> | ok. 78,2 [[Ma]] <ref>Loewen i in., 2024</ref><br> | ||
<small>[[późna kreda]] ([[kampan]])</small> | <small>[[późna kreda]] ([[kampan]])</small> | ||
| Linia 47: | Linia 47: | ||
Chiba i in. (2018) opisali kolejne szczątki należące do tego dinozaura i na podstawie nowej rekonstrukcji wyglądu kryzy uznali, że jest przedstawicielem podrodziny [[Centrosaurinae]]. | Chiba i in. (2018) opisali kolejne szczątki należące do tego dinozaura i na podstawie nowej rekonstrukcji wyglądu kryzy uznali, że jest przedstawicielem podrodziny [[Centrosaurinae]]. | ||
| − | [[Loewen]] i współautorzy (2024) uznali, że ''Medusaceratops'' jest przedstawicielem nowego kladu znajdującego się w obrębie [[Centrosaurinae]] zwanego [[Albertaceratopsini]]. | + | [[Loewen]] i współautorzy (2024) uznali, że ''Medusaceratops'' jest przedstawicielem nowego kladu znajdującego się w obrębie [[Centrosaurinae]], zwanego [[Albertaceratopsini]]. |
==Materiał kopalny== | ==Materiał kopalny== | ||
| Linia 60: | Linia 60: | ||
Według Denvera Fowlera (2024) ''[[Lokiceratops]]'' (okaz EMK 0012) może reprezentować w pełni wyrośniętego ''Medusaceratops''. Zobacz więcej: [[Lokiceratops#Synonim Medusaceratops?]]. | Według Denvera Fowlera (2024) ''[[Lokiceratops]]'' (okaz EMK 0012) może reprezentować w pełni wyrośniętego ''Medusaceratops''. Zobacz więcej: [[Lokiceratops#Synonim Medusaceratops?]]. | ||
| + | |||
| + | Wang i współpracownicy (2026) wspominają o niemal kompletnym okazie ''Medusaceratops'' (HS0385). Szkielet ten znajduje się Muzeum Nauk Przyrodniczych Grandview w Guangzhou. | ||
==Budowa== | ==Budowa== | ||
[[Plik:Medusaceratops.jpg|thumb|Zrekonstruowana czaszka ''Medusaceratops''. Fot. sobolevnrm [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Medusaceratops.jpg]]] | [[Plik:Medusaceratops.jpg|thumb|Zrekonstruowana czaszka ''Medusaceratops''. Fot. sobolevnrm [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Medusaceratops.jpg]]] | ||
[[Plik:Medusaceratops lokii (frill).png|thumb|Rekonstrukcja kryzy ''Medusaceratops''. Źródło: Loewen i in., 2024 [https://peerj.com/articles/17224/]]] | [[Plik:Medusaceratops lokii (frill).png|thumb|Rekonstrukcja kryzy ''Medusaceratops''. Źródło: Loewen i in., 2024 [https://peerj.com/articles/17224/]]] | ||
| − | Wymiary ''Medusaceratops'' były zbliżone do ''[[Centrosaurus]] i [[Styracosaurus]]''. Charakteryzował się unikatowym wyglądem kostnej kryzy. Ze względu na ornamentację swojej czaszki wyglądem przypominał ''[[Albertaceratops]]''. Na kości ciemieniowej po prawej i lewej stronie znajdowało się po 5 różków ciemieniowych (''[[epiparietales]]''). Pierwszy wyrostek ciemieniowy (ep 1) był mały i wygięty. Największy różek ciemieniowy (ep 2) znajdował się na boku kości ciemieniowej i miał haczykowaty kształt. Swoim wyglądem przypominał obecny u ''[[Lokiceratops]]'', lecz był znacznie mniejszy. Trzeci różek ciemieniowy (ep 3) wyglądał podobnie jak ep 2, jednakże był krótszy. Pozostałe wyrostki (ep 4 i ep 5) miały trójkątny kształt. Na kości łuskowej okazów ROM 73833 i TMP 2002.069.0003 znajdowały się trzy [[episquamosales|różki łuskowe]], podobnie jak u ''[[Lokiceratops]]''. Meduzaceratops miał dwa długie rozchylone na boki rogi nadoczne. Na kości nosowej znajdowała się płaska narośl, podobna jak u | + | Wymiary ''Medusaceratops'' były zbliżone do ''[[Centrosaurus]]'' i ''[[Styracosaurus]]''. Charakteryzował się unikatowym wyglądem kostnej kryzy. Ze względu na ornamentację swojej czaszki wyglądem przypominał ''[[Albertaceratops]]'' i ''[[Lokiceratops]]''. Na kości ciemieniowej po prawej i lewej stronie znajdowało się po 5 różków ciemieniowych (''[[epiparietales]]''). Pierwszy wyrostek ciemieniowy (ep 1) był mały i wygięty. Największy różek ciemieniowy (ep 2) znajdował się na boku kości ciemieniowej i miał haczykowaty kształt. Swoim wyglądem przypominał obecny u ''[[Lokiceratops]]'', lecz był znacznie mniejszy. Trzeci różek ciemieniowy (ep 3) wyglądał podobnie jak ep 2, jednakże był krótszy. Pozostałe wyrostki (ep 4 i ep 5) miały trójkątny kształt. Na kości łuskowej okazów ROM 73833 i TMP 2002.069.0003 znajdowały się trzy [[episquamosales|różki łuskowe]], podobnie jak u ''[[Lokiceratops]]''. Meduzaceratops miał dwa długie, rozchylone na boki rogi nadoczne. Na kości nosowej znajdowała się płaska narośl, podobna jak u ''[[Xenoceratops]]'' i ''[[Albertaceratops]]'' (Chiba i in., 2018; Loewen i in., 2024). |
| + | |||
| + | ==Paleopatologia== | ||
| + | Wang i współpracownicy (2026) opisali pierwszą patologię u ''Medusaceratops''. Zobacz więcej: [[Ceratopsoidea#Paleopatologie]]. | ||
==Etymologia== | ==Etymologia== | ||
| Linia 78: | Linia 83: | ||
|- | |- | ||
|{{V|''M. lokii''}} | |{{V|''M. lokii''}} | ||
| − | | {{Kpt|Ryan, Russell}} i {{Kpt|Hartman}}, 2010 | + | | {{Kpt|[[Ryan]], Russell}} i {{Kpt|Hartman}}, [[2010]] |
|- | |- | ||
|?= ''[[Lokiceratops|Lokiceratops rangiformis]]'' | |?= ''[[Lokiceratops|Lokiceratops rangiformis]]'' | ||
| − | | {{Kpt|Loewen, Sertich, Sampson, O'Connor, Carpenter, Sisson, Øhlenschlæger, Farke, Makovicky, Longrich}} i {{Kpt|Evans}}, 2024 | + | | {{Kpt|[[Loewen]], Sertich, [[Sampson]], [[O'Connor]], Carpenter, Sisson, Øhlenschlæger, Farke, Makovicky, [[Longrich]]}} i {{Kpt|[[Evans]]}}, [[2024]] |
|} | |} | ||
| Linia 96: | Linia 101: | ||
Ryan, M. J. (2007). "A new basal centrosaurine ceratopsid from the Oldman Formation, southeastern Alberta". Journal of Paleontology, 81(2), 376-396. [https://www.cambridge.org/core/journals/journal-of-paleontology/article/abs/new-basal-centrosaurine-ceratopsid-from-the-oldman-formation-southeastern-alberta/3A2EC59FDAF966ED18B817CB4BD07635] | Ryan, M. J. (2007). "A new basal centrosaurine ceratopsid from the Oldman Formation, southeastern Alberta". Journal of Paleontology, 81(2), 376-396. [https://www.cambridge.org/core/journals/journal-of-paleontology/article/abs/new-basal-centrosaurine-ceratopsid-from-the-oldman-formation-southeastern-alberta/3A2EC59FDAF966ED18B817CB4BD07635] | ||
| − | Ryan, M. J., | + | Ryan, M. J., Russell, A. P., & Hartman, S. (2010). "A New Chasmosaurine Ceratopsid from the Judith River Formation, Montana". [w:] Ryan, M. J., Chinnery-Allgeier, B. J., & Eberth, D. A. (red.) "New Perspectives on Horned Dinosaurs: The Royal Tyrell Museum Ceratopsian Symposium". Bloomington, Indiana University Press: 181-188 |
| − | + | Wang, D., Xing, L., Rothschild, B. M., Du, C., Wen, K., Lin, J., Kang, M., & Su, J. (2026). "A case of an expansile lesion in a caudal vertebra of ''Medusaceratops lokii''". Fossil Record. 29 (2): 599-610. [[doi:10.3897/fr.29.193112]] | |
<references/></small> | <references/></small> | ||
Aktualna wersja na dzień 19:18, 10 sie 2026
| Autor: | Marcin Szermański, Paweł Konarzewski, Maciej Ziegler |
| Medusaceratops (meduzaceratops) | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Długość | ~ 5,5 m [1] | ||||
| Masa | ~ 2,3 t [1] | ||||
| Dieta | roślinożerny | ||||
| Miejsce | USA - Montana
(formacja Judith River - ogniwo McClelland Ferry) | ||||
| Czas |
ok. 78,2 Ma [2] | ||||
| Systematyka | Dinosauria | ||||
| 350px Rekonstrukcja przyżyciowa Medusaceratops. Autor: ABelov2014 [5]
Porównanie wielkości Medusaceratops i człowieka. | |||||
| Mapa znalezisk | |||||
Wczytywanie mapy…
| |||||
Wstęp
Medusaceratops to rodzaj dinozaura rogatego należącego do Ceratopsidae, żyjącego na terenie dzisiejszych Stanów Zjednoczonych. Jego skamieniałości odkryto w północnym rejonie stanu Montana, w osadach należących do formacji skalnej Judith River, datowanej na późną kredę (kampan).
Historia taksonu
Skamieniałości meduzaceratopsa były początkowo uznane za kości innego ceratopsa - centrozauryna Albertaceratops, który został opisany przez Ryana w 2007. Po wnikliwej analizie Ryan wraz Russellem i Hartmanem doszli do wniosku, że przynajmniej dwa osobniki przypisane do albertaceratopsa wykazują inne cechy morfologiczne. Wskutek tego utworzyli dla niego w 2010 roku nową nazwę rodzajową Medusaceratops (która wcześniej była nieformalną nazwą dla albertaceratopsa) z gatunkiem typowym M. lokii. Początkowo uznali, że dwie części kości ciemieniowych należały do chasmozaurynów, ponieważ znajdowały się na nich po trzy różki ciemieniowe (epiparietales) po obu stronach kryzy.
Z kolei Longrich (2013) nie zgodził się z ustaleniami Ryana i in. Zauważył, że zarówno holotyp, jak i paratyp meduzaceratopsa w swojej budowie nie przypominały chasmozaurynów a centrozauryny. Uważał, że występowanie szczątków w złożu Mansfield (obfitującym w centrozauryny) wskazuje na poprawność pierwotnego zaliczenia ich do albertaceratopsa lub jakiegoś jego krewniaka.
Chiba i in. (2018) opisali kolejne szczątki należące do tego dinozaura i na podstawie nowej rekonstrukcji wyglądu kryzy uznali, że jest przedstawicielem podrodziny Centrosaurinae.
Loewen i współautorzy (2024) uznali, że Medusaceratops jest przedstawicielem nowego kladu znajdującego się w obrębie Centrosaurinae, zwanego Albertaceratopsini.
Materiał kopalny
Holotyp (WDC-DJR-001) stanowi prawa gałąź kości ciemieniowej.
Paratyp (WDC-DJR-002) to lewa gałąź kości ciemieniowej.
Poza tym do omawianego rodzaju należą zapewne wszystkie kości centrozaurynów z typowej lokalizacji Mansfield, m.in. inne fragmenty kryzy, rogi nadoczne i nieopisane kości (Chiba i in., 2018).
Okaz WDCB-MC-001 to niekompletna czaszka centrozauryna odnaleziona w Kennedy Coulee. Według Ryana (2007) została ona wydobyta z lokalizacji Mansfield, jednak Chiba i in. (2018) wykluczają jego pochodzenie ze wspomnianego stanowiska. Dodatkowo okaz ten miał znacznie krótsze rogi niż meduzaceratopsy. Na tej podstawie Chiba i współpracownicy (2018) odrzucili okaz WDCB-MC-001 z materiału przypisanego Medusaceratops.
Według Denvera Fowlera (2024) Lokiceratops (okaz EMK 0012) może reprezentować w pełni wyrośniętego Medusaceratops. Zobacz więcej: Lokiceratops#Synonim Medusaceratops?.
Wang i współpracownicy (2026) wspominają o niemal kompletnym okazie Medusaceratops (HS0385). Szkielet ten znajduje się Muzeum Nauk Przyrodniczych Grandview w Guangzhou.
Budowa
Wymiary Medusaceratops były zbliżone do Centrosaurus i Styracosaurus. Charakteryzował się unikatowym wyglądem kostnej kryzy. Ze względu na ornamentację swojej czaszki wyglądem przypominał Albertaceratops i Lokiceratops. Na kości ciemieniowej po prawej i lewej stronie znajdowało się po 5 różków ciemieniowych (epiparietales). Pierwszy wyrostek ciemieniowy (ep 1) był mały i wygięty. Największy różek ciemieniowy (ep 2) znajdował się na boku kości ciemieniowej i miał haczykowaty kształt. Swoim wyglądem przypominał obecny u Lokiceratops, lecz był znacznie mniejszy. Trzeci różek ciemieniowy (ep 3) wyglądał podobnie jak ep 2, jednakże był krótszy. Pozostałe wyrostki (ep 4 i ep 5) miały trójkątny kształt. Na kości łuskowej okazów ROM 73833 i TMP 2002.069.0003 znajdowały się trzy różki łuskowe, podobnie jak u Lokiceratops. Meduzaceratops miał dwa długie, rozchylone na boki rogi nadoczne. Na kości nosowej znajdowała się płaska narośl, podobna jak u Xenoceratops i Albertaceratops (Chiba i in., 2018; Loewen i in., 2024).
Paleopatologia
Wang i współpracownicy (2026) opisali pierwszą patologię u Medusaceratops. Zobacz więcej: Ceratopsoidea#Paleopatologie.
Etymologia
Nazwa rodzajowa Medusaceratops znaczy "rogate oblicze Meduzy" – kobiety-potwora z mitologii greckiej, która posiadała moc zamieniania w kamień tych, którzy spojrzeli w jej oczy. Zamiast włosów na głowie miała wijące się na wszystkie strony węże, co według autorów nazwy nawiązuje do charakterystycznej kryzy z zakrzywionymi kolcami tego ceratopsa. Epitet gatunkowy lokii został zapożyczony od imienia nordyckiego boga oszustwa Lokiego, ze względu na problemy w identyfikacji okazów ze złoża Mansfield.
Spis gatunków
| Medusaceratops | Ryan, Russell i Hartman, 2010 |
| ?= Lokiceratops | Loewen, Sertich, Sampson, O'Connor, Carpenter, Sisson, Øhlenschlæger, Farke, Makovicky, Longrich i Evans, 2024 |
| M. lokii | Ryan, Russell i Hartman, 2010 |
| ?= Lokiceratops rangiformis | Loewen, Sertich, Sampson, O'Connor, Carpenter, Sisson, Øhlenschlæger, Farke, Makovicky, Longrich i Evans, 2024 |
Bibliografia
Chiba, K., Ryan, M. J., Fanti, F., Loewen, M. A., & Evans, D. C. (2018). 'New material and systematic re-evaluation of Medusaceratops lokii (Dinosauria, Ceratopsidae) from the Judith River Formation (Campanian, Montana)". Journal of Paleontology, 92(2), 272-288. doi:10.1017/jpa.2017.62
Fowler, D. W. (2024). Peer Review #2 of "Lokiceratops rangiformis gen. et sp. nov. (Ceratopsidae: Centrosaurinae) from the Campanian Judith River Formation of Montana reveals rapid regional radiations and extreme endemism within centrosaurine dinosaurs (v0.1)". PeerJ [6]
Loewen, M. A., Sertich, J. J. W., Sampson, S., O’Connor, J. K., Carpenter, S., Sisson, B., Øhlenschlæger, A., Farke, A. A., Makovicky, P. J., Longrich, N. & Evans, D. C. (2024). "Lokiceratops rangiformis gen. et sp. nov. (Ceratopsidae: Centrosaurinae) from the Campanian Judith River Formation of Montana reveals rapid regional radiations and extreme endemism within centrosaurine dinosaurs". PeerJ 12:e17224 doi:10.7717/peerj.17224
Longrich, N. R. (2013). "Judiceratops tigris, a New Horned Dinosaur from the Middle Campanian Judith River Formation of Montana". Bulletin of the Peabody Museum of Natural History 54: 51–65. doi:10.3374/014.054.0103
Ryan, M. J. (2007). "A new basal centrosaurine ceratopsid from the Oldman Formation, southeastern Alberta". Journal of Paleontology, 81(2), 376-396. [7]
Ryan, M. J., Russell, A. P., & Hartman, S. (2010). "A New Chasmosaurine Ceratopsid from the Judith River Formation, Montana". [w:] Ryan, M. J., Chinnery-Allgeier, B. J., & Eberth, D. A. (red.) "New Perspectives on Horned Dinosaurs: The Royal Tyrell Museum Ceratopsian Symposium". Bloomington, Indiana University Press: 181-188
Wang, D., Xing, L., Rothschild, B. M., Du, C., Wen, K., Lin, J., Kang, M., & Su, J. (2026). "A case of an expansile lesion in a caudal vertebra of Medusaceratops lokii". Fossil Record. 29 (2): 599-610. doi:10.3897/fr.29.193112