Bicharracosaurus

Autor:	Stanisław Kopeć
Korekta:	Paweł Konarzewski

---

Bicharracosaurus
Dieta	roślinożerny
Miejsce	Argentyna - Chubut (formacja Cañadón Cálcero)
Czas	Trias 252 Jura 201,4 Kreda 143,1 66 ok. 157,4 Ma późna jura (oksford)
Systematyka	Dinosauria Saurischia Sauropodomorpha Sauropoda Macronaria ?Brachiosauridae
350px Tak mógł wyglądać Bicharracosaurus. Autor: Connor Ashbridge [1]

Wstęp

Bicharracosaurus to rodzaj przypuszczalnego brachiozauryda żyjącego na terenie dzisiejszej Argentyny, którego skamieniałości odkryto w późnojurajskiej formacji Cañadón Calcáreo. Zauropod został opisany przez zespół naukowców pod przewodnictwem Aleksandry Reutter w 2026 roku.

Etymologia

Nazwa rodzajowa Bicharracosaurus pochodzi od nieformalnego hiszpańskiego słowa bicharraco (duże zwierzę) w odniesieniu do dużych rozmiarów skamieniałości oraz zawiera greckie słowo sauros (jaszczur).Epitet gatunkowy dionidei honoruje odkrywcę skamieniałości farmera Dionide Mesę.

Materiał kopalny i odkrycie

Skamieniałości Bicharracosaurus zostały odkryte w marcu 2001 roku około 24 km na północ od miejscowości Cerro Cóndor i na wschód od rzeki Chubut (prowincja Chubut) przez lokalnego farmera Dionide Mesę. Prace nad wydobyciem szkieletu rozpoczęły się w 2002 roku. Większą część szczątków zauropoda wykopano w 2011 roku, a 7 lat później zebrano również dodatkowe kręgi szyjne. Holotyp o numerze katalogowym MPEF-PV 1730 obejmuje 7 częściowo artykułowane kręgów szyjnych, 10 kręgów grzbietowych, kość krzyżową, 9 dysartykułowanych kręgów ogonowych, niekompletny szewron, żebra, prawą kość biodrową oraz kilka niezidentyfikowanych elementów kości krzyżowej oraz żeber. Według badań histologicznych okaz typowy miał co najmniej 7 lat i osiągnął dojrzałość somatyczną.

Materiał przypisany (MPEF-PV 1324) to trzony 3 kręgów grzbietowych opisanych przez Rauhuta i in. (2015) jako kręgi diplodokida.

Budowa i systematyka

Bicharracosaurus charakteryzował się niespotykaną budową kręgów oraz kości biodrowej. W środkowych i tylnych kręgach szyjnych znajdował się trójkątny otwór pneumatyczny przebijający zagłębienie w jego obrębie. W najdalszych kręgach szyjnych na końcu jednej z blaszek kostnych występował mały wyrostek skierowany ku górze. Kręgi krzyżowe miały powierzchnie stawowe o łódkowatym kształcie. Kość biodrowa miała półpoziomy wyrostek przedpanewkowy. Według analiz filogenetycznych przeprowadzonych przez Reutter i współpracowników (2026) Bicharracosaurus był makronarem mogącym należeć do rodziny Brachiosauridae.

Spis gatunków

Bicharracosaurus	Reutter, Carballido, Windholz, Pol i Rauhut, 2026
B. dionidei	Reutter, Carballido, Windholz, Pol i Rauhut, 2026

Bibliografia

Rauhut, O. W. M., Carballido, J. L., & Pol, D. (2015). "A diplodocid sauropod dinosaur from the late Jurassic Canadon Calcareo formation of Chubut, Argentina". Journal of Vertebrate Paleontology, 35(5), e982798. doi:10.1080/02724634.2015.982798

Reutter, A., Carballido, J. L., Windholz, G. J., Pol, D., & Rauhut, O. W. M. (2026). "Bicharracosaurus dionidei, gen. et sp. nov., a new macronarian (Dinosauria, Sauropoda) from the Late Jurassic Cañadón Calcáreo Formation of Argentina and the problematic early evolution of macronarians". PeerJ. 14: e20945. doi:10.7717/peerj.20945