Saurolophus: Różnice pomiędzy wersjami

Z Encyklopedia Dinozaury.com
Skocz do: nawigacja, szukaj
m
m
Linia 1: Linia 1:
 
{{DISPLAYTITLE:''Saurolophus''}}
 
{{DISPLAYTITLE:''Saurolophus''}}
−
  To jest zalążek artykułu.
+
  To jest wstępna wersja artykułu.
 
<small>
 
<small>
 
{| class="wikitable" style="background-color:CornSilk"
 
{| class="wikitable" style="background-color:CornSilk"
Linia 36: Linia 36:
 
|-
 
|-
 
! '''Systematyka'''
 
! '''Systematyka'''
−
| [[Dinosauria]]
+
| [[Dinosauria]]  
  
 
[[Ornithischia]]
 
[[Ornithischia]]
Linia 45: Linia 45:
  
 
[[Hadrosauridae]]
 
[[Hadrosauridae]]
−
 
+
 
[[Saurolophinae]]
 
[[Saurolophinae]]
 
|-
 
|-
Linia 59: Linia 59:
 
</display_points>
 
</display_points>
 
<small>Mapa 1. Występowanie ''Saurolophus osborni''.</small><hr>
 
<small>Mapa 1. Występowanie ''Saurolophus osborni''.</small><hr>
−
<display_points type="terrain" zoom=4>
+
<display_points type="terrain" zoom=3>
 
43.5° N, 101.3° E|formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]] angustirostris'' - '''PIN 551-8''' - [[holotyp]] z 1948-1949 r.<br> ''[[Saurolophus]] angustirostris'' - 12 okazów z 1964-1970 r.</small>
 
43.5° N, 101.3° E|formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]] angustirostris'' - '''PIN 551-8''' - [[holotyp]] z 1948-1949 r.<br> ''[[Saurolophus]] angustirostris'' - 12 okazów z 1964-1970 r.</small>
 
43.6° N, 100.5° E|[[Altan Ula]] III-IV, formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]] angustirostris'' - 1 okaz z 1970-1971 r.</small>
 
43.6° N, 100.5° E|[[Altan Ula]] III-IV, formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]] angustirostris'' - 1 okaz z 1970-1971 r.</small>
 +
44° N, 120° E|Beilyie Kruchi, Heilungchiang|<small>''[[Saurolophus]] kryschtofovici ([[nomen dubium]])'' - fragment kości kulszowej.</small>
 
</display_points>
 
</display_points>
−
<small>Mapa 2. Występowanie ''Saurolophus angustirostris''.</small><hr>
+
<small>Mapa 2. Występowanie ''Saurolophus angustirostris'' i ''S. kryschtofovici''.</small><hr>
 
<display_points type="terrain" zoom=1>
 
<display_points type="terrain" zoom=1>
 
43.9° N, 100.1° E|[[Gurlin Tsav]], formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]]'' sp. - ok. 300 tropów</small>
 
43.9° N, 100.1° E|[[Gurlin Tsav]], formacja [[Nemegt]]|<small>''[[Saurolophus]]'' sp. - ok. 300 tropów</small>
Linia 75: Linia 76:
 
==Wstęp==
 
==Wstęp==
  
−
=''Saurolophus osborni''=
+
==''Saurolophus osborni''==
 +
 
 +
===Historia odkrycia===
 +
 
 +
===Materiał kopalny===
 +
 
 +
===Diagnoza===
  
−
==Historia odkrycia==
+
===Etymologia===
  
−
==Materiał kopalny==
+
Nazwa [[rodzaj]]owa ''Saurolophus'' oznacza "grzebieniasty jaszczur" (z greckiego ''sauros'' - jaszczur i ''lophus'' - grzebień)<ref name="Bro1912">Barnum Brown, 1912. A crested dinosaur from the Edmonton Cretaceous. ''Bulletin of the American Museum of Natural History'' '''31''' (14): 131–136.</ref>. Epitet [[gatunek|gatunkowy]] - ''osborni'' - honoruje zasłużonego amerykańskiego paleontologa - [[Henry Fairfield Osborn|Henry'ego Fairfielda Osborna]].
  
−
==Diagnoza==
+
==''S. angustirostris''==
  
−
==Etymologia==
+
===Historia odkryć===
  
−
=''S. angustirostris''=
+
===Materiał kopalny===
  
−
==Historia odkrycia==
+
===Diagnoza===
  
−
==Materiał kopalny==
+
===Porównanie z ''S. osborni''===
  
−
==Diagnoza==
+
===Tropy===
  
−
==Porównanie z ''S. osborni''==
+
===Etymologia===
  
−
==Tropy==
+
Jak podaje [[Anatoly Konstantinovich Rozhdestvensky]] w oryginalnej, rosyjskiej publikacji z 1952 roku, ''S. angustirostris'' oznacza "зауролоф узкомордый", czyli "wąskopyski zaurolof"<ref name="Roz52">Рождественский, A.K. 1952. Новый представитель утконосых динозавров из Верхнемеловых отложений монголии. ''Доклады Академии Наук СССР'' '''86''': 405-408. <br>[Rozhdestvensky, A.K. 1952. A new representative of the duck-billed dinosaurs from the Upper Cretaceous deposits of Mongolia. ''Doklady Akademii Nauk S.S.S.R.'' '''86''': 405–408.]</ref>.
  
−
==Etymologia==
+
==''S. morrisi''==
  
−
=''S. morrisi''=
+
===Historia odkrycia===
  
−
==Historia odkrycia==
+
===Materiał kopalny===
  
−
==Materiał kopalny==
+
===Diagnoza===
  
−
==Diagnoza==
+
===Etymologia===
 +
''S. morrisi'' honoruje paleontologa [[William J. Morris|Williama J. Morrisa]], który wsławił się badaniami nad morfologią funkcjonalną i historią ewolucyjną hadrozaurydów z wybrzeża Pacyfiku i Środkowego Zachodu Ameryki Północnej<ref name="PM12">Prieto-Márquez, A., Wagner, J.R. 2012. ''Saurolophus morrisi'', a new species of hadrosaurid dinosaur from the Late Cretaceous of the Pacific coast of North America. ''[[Acta Palaeontologica Polonica]] (w druku)''</ref>.
  
−
==Etymologia==
+
==''S. kryschtofovici''==
  
−
=''S. kryschtofovici''=
+
W 1930 roku [[Anatoly Nikolaevich Riabinin]] opisał fragment lewej kości kulszowej (dokładnie jej bliższy koniec; ryc. XX) znaleziony w Beilyie Kruchi, na północy Heilungchiang w [[Chiny|Chinach]]<ref name="Ria30">Riabinin, A.N. 1930. On the age and fauna of the dinosaur beds on the Amur River. ''Mémoir, Société Mineral Russia'' '''59''': 41–51.</ref>.
  
−
=Spis gatunków=
+
==Spis gatunków==
 
{| class="wikitable"
 
{| class="wikitable"
 
! ''Saurolophus''
 
! ''Saurolophus''
−
| [[Brown]], [[1912]]
+
| {{Kpt|[[Brown]]}}, [[1912]]
 
|-
 
|-
 
! ''S. osborni''  
 
! ''S. osborni''  
−
| [[Brown]], [[1912]]
+
| {{Kpt|[[Brown]]}}, [[1912]]
 
|-  
 
|-  
 
! ''S. angustirostris''
 
! ''S. angustirostris''
−
| [[Rozhdestvensky]], [[1952]]
+
| {{Kpt|[[Rozhdestvensky]]}}, [[1952]]
 
|-
 
|-
 
! ''S. morrisi''
 
! ''S. morrisi''
−
| [[Prieto-Márquez]] i [[Wagner]], [[2012]]
+
| {{Kpt|[[Prieto-Márquez]]}} i {{Kpt|[[Wagner]]}}, [[2012]]
 
|-
 
|-
 
| ''S. kryschtofovici''
 
| ''S. kryschtofovici''
−
| [[Riabinin]], [[1930]]
+
| {{Kpt|[[Riabinin]]}}, [[1930]]
 
| ''[[nomen dubium]]''
 
| ''[[nomen dubium]]''
 
|}
 
|}
  
 +
==Bibliografia==
 +
<small><references/></small>
  
 
[[Kategoria:Dinosauria]]
 
[[Kategoria:Dinosauria]]
Linia 146: Linia 156:
 
[[Kategoria:Kampan]]
 
[[Kategoria:Kampan]]
 
[[Kategoria:Mastrycht]]
 
[[Kategoria:Mastrycht]]
 +
 +
 +
<noinclude>Glut 1997
 +
 +
Znane z lokacji: formacja Horseshoe Canyon (Alberta, Kanada)
 +
formacja Nemegt (Omnogov; Mongolia)
 +
neinazwana formacja w Heilungchang, Chiny
 +
 +
znany materiał: 18 okazów (1997), kompletny szkielet, dwie kompletne izolowane czaszki, zarówno dojrzałych jak i młodocianych (juwenilnych) osobników.
 +
 +
Holotyp: AMNH 5220, niemal kompletny szkielet z odcisiem skóry
 +
Paratyp: AMNH 5221 - nieartykułowana czaszka
 +
Plezjotyp: AMNH 5225 - kompletna k. kulszowa
 +
 +
Diagnoza:
 +
S. osborni (Brown 1912b)
 +
czaszka z długim, tylnim kostnym grzebieniem tworzonym przez wydlużenie kosci czołowej i nosowej;
 +
k. lzowa bardzo długa, wyższy wyroste k. przedszczękowej wznosi się do tylnej granicy nozdrzy
 +
promieniowa i barkowa podobnej długości
 +
8 kręgów krzyżowych
 +
kulszowa kończy się wznosząca "stopa"
 +
łonowa z któtkim wznoszącym się przednio ostrzem
 +
biodrowa silnie łukowata, przedni wyrostek zakrzywiony w dół, cienki płat
 +
czwarty krętarz k. udowej poniżej połowy trzony
 +
palce II i IV krótie
 +
 +
S. angustirostris
 +
-węzsza czaszka i dłuższy grzebień (Rozhdestevensky 1957)
 +
Maryańska & Osmólska 1981a:
 +
-krósze nozdrza
 +
-krótsza i głębsza k. łzowa
 +
-przednia część żuchwy wydłużona w długi wyrostek, wchodzący klinem między k. szczękową i łzową
 +
 +
 +
Saurolophus to pierwszy kanadjski dinozaur znany z niemal kompletnego szkieletu.
 +
 +
 +
Historia odkrycia:
 +
1911 - Amerykańskie Muzeum historii naturalnej z Horseshoe Canyon Formation, wówczas znane jako formacja Edmonton.
 +
1912 - Barnum Brown opisuje holotyp i czasszkę; szkielet zostaje wypreparowany i wystawiony w amerykańskim muzeum historii naturalnej
 +
1913 - Barnum Brown opisuje Saurolophus osborni.
 +
 +
 +
Saurolophus to duzy hadrozaur = holotypowysz szkielet mierzył ok. 8,4 m; 2 tony (Paul, 1988 - Glut, 1997)
 +
 +
 +
 +
Najbardziej wyróżniającą się cechą zaurolofa był kostny grzebień, który wznosi się ponad kąt czaszki niczym kolec. Brown 1912b,1913a porównywał grzebień do tego, ubecnego u kameleona, sugerując, że służył on do jako miejsce przyczepu silnych mięśni.
 +
Dodson 1975 - sugeruje, że grzebienie mogły mieć znaczenie w identyfikacji płciowej.
 +
 +
Pierścień sklerotyczny z holotypowej czaszki wykazuje, że oko było znacznie mniejsze niż oczodół. Ruszeel 1940a wykazal, że płyty pierścienia sklerotycznego nie są szeregowe w jednym kierunku, ale raczej mają jeden lub więcej segmentów w których płytki nachodzą na siebie w odwrotnym kierunu niż w innym segmencie/segmentach.
 +
 +
w 1914 roku Brown utworzył podrodzinę Saurolophinae, zawierającą hadrozaurydy noszące szczątkowy grzebień
 +
Brett-Surman zauważył, że wszystkie hadrozaurydy mogą byc przyporządkowane do jednej z dwóch podrodzin - Hadrosaurinae lub Lambeosaurinae, gdzie Saurolophinae zawierajacym się w Hadrozaurynach.
 +
 +
Duży okaz z Mongolii został wydobyty z formacji nemegt podczas Polsko-Mongolskich ekspedycji paleontologicznych. Przez Ryszarda Gradińskiego, Józefa Kazmierczaka i Jerzego Lefelda. Mierzył 12 metrów długości. S. angus to najbardziej obfity azjatycki hadrozaur, znany zarówno z Ałtan Uła jak i Tsagan hushu, i wydaje się być dominującym roślinożercą w formacji Nemegt
 +
 +
Bazując na badaniach czaszi młodego osobnik s.angu m&o 1979 stwierdziły, że jak u innych ptasiomiednicsznych - dwie kości ponadoczodołwe są inkorporowane w górną granicę oczodołu czaszki. M&o 1979 zasugerowały rówmnjież, że utrata ponadoczodołowych jest obecna zarówno u prymitywncyh lambeozaurynow jak i hadrozaurynów, podczas gdy u bardziej zaawansowanych lambezoaurynów ponadoczodołwe mogły być początkowo częścią obręczy oczodołowej, ulegając fuzji z przedczołową i zaoczodołową w czasie ontogenezy.
 +
Wykazały również 1981, że wysotek k. nosowej jest prawdopodobnie wydrążony, a lity jedynie w szczytowym końcu. Zasugerowały, że grzebien służył do zwiększenia powierzchni oddechowej otworu nosowego, mając tym samym funkcję regulacji termicznej. Również do pewnego stopnia utrata u hadrozaurynów stawów pomiędzy częściami czaszki, zwłaszcza pomiędzy dolną gałęzią . przedszczękwoej i szczekową, służyła jako coś w rodzaju amortyzator wstrząsów, chroniacy delikatną struktruę nozdrzy przed uszkodzeniem w trakcie żucia.
 +
 +
S. kryschtofovici - n.d. - opiera się na bliższym końcu lewej k. kulszowej, znalezionej w Beiliyie Kruchi, w północnym Heilungchiang w Chinach. Została opisana przez Riabinina w 1930b. Jest obecnie uznawany za synonim s. ang.
 +
 +
 +
Glut 2001
 +
w 1999 Ishigaki doniósł o odryciu ponad 600 dużych (25-155 cm długości), trójpalczastych tropów z późnej kredy w Bugeen Tsav i Gurilin Tsav w zachodniej części postyni Gobi.
 +
Zostały odryte w latach 1995-1998 przez Hayshsibara Museum of Natural Science-Mongolian Paleontological Center Joint Paleoncological Expedicion Team, zostały przypisane do zaurolofa, bazując na obfitości kościu należących do tego rodzaju na tym samym terenie w tym samym czasie.
 +
Jak twierdzi Ishigakio, ponad 15 000 tropów dinozaurów z 11 różnych lokacji na Gobi zopstały znalezionych podczas tej ekspedycji - również ankylozaurydów i teropodów.
 +
 +
Ishigaki,S.
 +
Abundant Dinosaur Footprints from Upper Cretaceous of Gobi
 +
Desert, Mongolia
 +
Journal of Vertebrate Paleontology, Vol. 19, Supplement to Number
 +
3, p. 54A, 1999
 +
 +
Glut 2006</noinclude>

Wersja z 04:34, 26 mar 2012

To jest wstępna wersja artykułu.

Autor:
Łukasz Czepiński


Saurolophus (zaurolof)
Długość: do 12 m
Masa: 3 t
Miejsce występowania: Kanada

(formacja Horseshoe Canyon; Alberta)
Mongolia
(formacja Nemegt; prowincja Omnogov)
USA
(formacja Kirtland; stan Nowy Meksyk)
Chiny
(Beiliyie Kruchi; Heilungchiang)

Czas występowania 83,5-65,5 Ma

późna kreda (kampan-mastrycht)

Systematyka Dinosauria

Ornithischia

Ornithopoda

Iguanodontia

Hadrosauridae

Saurolophinae

Saurolophus.png

Ryc. 1. Rekonstrukcje przyżyciowe S. osborni (A) i S. angustirostris (B),
w oparciu o badania anatomii tkanek okrywających tych zwierząt z 2012 roku.
© L. Xing & Y. Liu, 2012 [1].

Mapa znalezisk:
Wczytywanie mapy…
Mapa 1. Występowanie Saurolophus osborni.
Wczytywanie mapy…
Mapa 2. Występowanie Saurolophus angustirostris i S. kryschtofovici.
Wczytywanie mapy…
Mapa 3. Występowanie Saurolophus sp.

Wstęp

Saurolophus osborni

Historia odkrycia

Materiał kopalny

Diagnoza

Etymologia

Nazwa rodzajowa Saurolophus oznacza "grzebieniasty jaszczur" (z greckiego sauros - jaszczur i lophus - grzebień)[1]. Epitet gatunkowy - osborni - honoruje zasłużonego amerykańskiego paleontologa - Henry'ego Fairfielda Osborna.

S. angustirostris

Historia odkryć

Materiał kopalny

Diagnoza

Porównanie z S. osborni

Tropy

Etymologia

Jak podaje Anatoly Konstantinovich Rozhdestvensky w oryginalnej, rosyjskiej publikacji z 1952 roku, S. angustirostris oznacza "зауролоф узкомордый", czyli "wąskopyski zaurolof"[2].

S. morrisi

Historia odkrycia

Materiał kopalny

Diagnoza

Etymologia

S. morrisi honoruje paleontologa Williama J. Morrisa, który wsławił się badaniami nad morfologią funkcjonalną i historią ewolucyjną hadrozaurydów z wybrzeża Pacyfiku i Środkowego Zachodu Ameryki Północnej[3].

S. kryschtofovici

W 1930 roku Anatoly Nikolaevich Riabinin opisał fragment lewej kości kulszowej (dokładnie jej bliższy koniec; ryc. XX) znaleziony w Beilyie Kruchi, na północy Heilungchiang w Chinach[4].

Spis gatunków

Saurolophus Brown, 1912
S. osborni Brown, 1912
S. angustirostris Rozhdestvensky, 1952
S. morrisi Prieto-Márquez i Wagner, 2012
S. kryschtofovici Riabinin, 1930 nomen dubium

Bibliografia

  1. ↑ Barnum Brown, 1912. A crested dinosaur from the Edmonton Cretaceous. Bulletin of the American Museum of Natural History 31 (14): 131–136.
  2. ↑ Рождественский, A.K. 1952. Новый представитель утконосых динозавров из Верхнемеловых отложений монголии. Доклады Академии Наук СССР 86: 405-408.
    [Rozhdestvensky, A.K. 1952. A new representative of the duck-billed dinosaurs from the Upper Cretaceous deposits of Mongolia. Doklady Akademii Nauk S.S.S.R. 86: 405–408.]
  3. ↑ Prieto-Márquez, A., Wagner, J.R. 2012. Saurolophus morrisi, a new species of hadrosaurid dinosaur from the Late Cretaceous of the Pacific coast of North America. Acta Palaeontologica Polonica (w druku)
  4. ↑ Riabinin, A.N. 1930. On the age and fauna of the dinosaur beds on the Amur River. Mémoir, Société Mineral Russia 59: 41–51.


Glut 1997

Znane z lokacji: formacja Horseshoe Canyon (Alberta, Kanada) formacja Nemegt (Omnogov; Mongolia) neinazwana formacja w Heilungchang, Chiny

znany materiał: 18 okazów (1997), kompletny szkielet, dwie kompletne izolowane czaszki, zarówno dojrzałych jak i młodocianych (juwenilnych) osobników.

Holotyp: AMNH 5220, niemal kompletny szkielet z odcisiem skóry Paratyp: AMNH 5221 - nieartykułowana czaszka Plezjotyp: AMNH 5225 - kompletna k. kulszowa

Diagnoza: S. osborni (Brown 1912b) czaszka z długim, tylnim kostnym grzebieniem tworzonym przez wydlużenie kosci czołowej i nosowej; k. lzowa bardzo długa, wyższy wyroste k. przedszczękowej wznosi się do tylnej granicy nozdrzy promieniowa i barkowa podobnej długości 8 kręgów krzyżowych kulszowa kończy się wznosząca "stopa" łonowa z któtkim wznoszącym się przednio ostrzem biodrowa silnie łukowata, przedni wyrostek zakrzywiony w dół, cienki płat czwarty krętarz k. udowej poniżej połowy trzony palce II i IV krótie

S. angustirostris -węzsza czaszka i dłuższy grzebień (Rozhdestevensky 1957) Maryańska & Osmólska 1981a: -krósze nozdrza -krótsza i głębsza k. łzowa -przednia część żuchwy wydłużona w długi wyrostek, wchodzący klinem między k. szczękową i łzową


Saurolophus to pierwszy kanadjski dinozaur znany z niemal kompletnego szkieletu.


Historia odkrycia: 1911 - Amerykańskie Muzeum historii naturalnej z Horseshoe Canyon Formation, wówczas znane jako formacja Edmonton. 1912 - Barnum Brown opisuje holotyp i czasszkę; szkielet zostaje wypreparowany i wystawiony w amerykańskim muzeum historii naturalnej 1913 - Barnum Brown opisuje Saurolophus osborni.


Saurolophus to duzy hadrozaur = holotypowysz szkielet mierzył ok. 8,4 m; 2 tony (Paul, 1988 - Glut, 1997)


Najbardziej wyróżniającą się cechą zaurolofa był kostny grzebień, który wznosi się ponad kąt czaszki niczym kolec. Brown 1912b,1913a porównywał grzebień do tego, ubecnego u kameleona, sugerując, że służył on do jako miejsce przyczepu silnych mięśni. Dodson 1975 - sugeruje, że grzebienie mogły mieć znaczenie w identyfikacji płciowej.

Pierścień sklerotyczny z holotypowej czaszki wykazuje, że oko było znacznie mniejsze niż oczodół. Ruszeel 1940a wykazal, że płyty pierścienia sklerotycznego nie są szeregowe w jednym kierunku, ale raczej mają jeden lub więcej segmentów w których płytki nachodzą na siebie w odwrotnym kierunu niż w innym segmencie/segmentach.

w 1914 roku Brown utworzył podrodzinę Saurolophinae, zawierającą hadrozaurydy noszące szczątkowy grzebień Brett-Surman zauważył, że wszystkie hadrozaurydy mogą byc przyporządkowane do jednej z dwóch podrodzin - Hadrosaurinae lub Lambeosaurinae, gdzie Saurolophinae zawierajacym się w Hadrozaurynach.

Duży okaz z Mongolii został wydobyty z formacji nemegt podczas Polsko-Mongolskich ekspedycji paleontologicznych. Przez Ryszarda Gradińskiego, Józefa Kazmierczaka i Jerzego Lefelda. Mierzył 12 metrów długości. S. angus to najbardziej obfity azjatycki hadrozaur, znany zarówno z Ałtan Uła jak i Tsagan hushu, i wydaje się być dominującym roślinożercą w formacji Nemegt

Bazując na badaniach czaszi młodego osobnik s.angu m&o 1979 stwierdziły, że jak u innych ptasiomiednicsznych - dwie kości ponadoczodołwe są inkorporowane w górną granicę oczodołu czaszki. M&o 1979 zasugerowały rówmnjież, że utrata ponadoczodołowych jest obecna zarówno u prymitywncyh lambeozaurynow jak i hadrozaurynów, podczas gdy u bardziej zaawansowanych lambezoaurynów ponadoczodołwe mogły być początkowo częścią obręczy oczodołowej, ulegając fuzji z przedczołową i zaoczodołową w czasie ontogenezy. Wykazały również 1981, że wysotek k. nosowej jest prawdopodobnie wydrążony, a lity jedynie w szczytowym końcu. Zasugerowały, że grzebien służył do zwiększenia powierzchni oddechowej otworu nosowego, mając tym samym funkcję regulacji termicznej. Również do pewnego stopnia utrata u hadrozaurynów stawów pomiędzy częściami czaszki, zwłaszcza pomiędzy dolną gałęzią . przedszczękwoej i szczekową, służyła jako coś w rodzaju amortyzator wstrząsów, chroniacy delikatną struktruę nozdrzy przed uszkodzeniem w trakcie żucia.

S. kryschtofovici - n.d. - opiera się na bliższym końcu lewej k. kulszowej, znalezionej w Beiliyie Kruchi, w północnym Heilungchiang w Chinach. Została opisana przez Riabinina w 1930b. Jest obecnie uznawany za synonim s. ang.


Glut 2001 w 1999 Ishigaki doniósł o odryciu ponad 600 dużych (25-155 cm długości), trójpalczastych tropów z późnej kredy w Bugeen Tsav i Gurilin Tsav w zachodniej części postyni Gobi. Zostały odryte w latach 1995-1998 przez Hayshsibara Museum of Natural Science-Mongolian Paleontological Center Joint Paleoncological Expedicion Team, zostały przypisane do zaurolofa, bazując na obfitości kościu należących do tego rodzaju na tym samym terenie w tym samym czasie. Jak twierdzi Ishigakio, ponad 15 000 tropów dinozaurów z 11 różnych lokacji na Gobi zopstały znalezionych podczas tej ekspedycji - również ankylozaurydów i teropodów.

Ishigaki,S. Abundant Dinosaur Footprints from Upper Cretaceous of Gobi Desert, Mongolia Journal of Vertebrate Paleontology, Vol. 19, Supplement to Number 3, p. 54A, 1999

Glut 2006